|
 
-------------------------------------------------------------------------------------
• tapety na pulpit •
dla Webmastera •
banery • rozrywka •
gry • SMS •
• Wyślij E-Kartkę •
Wyślij kwiaty •
blogi •
konkurs •
FORUM •
konta •
Radio Watykańskie, 4.02.2007.
Wobec islamu XVI Doktryna islamu
W co wierzą muzułmanie?
Islamskie credo, ‘aqida’ zawiera pięć podstawowych dogmatów. Muzułmanie wierzą w
jednego i jedynego Boga, anioły, księgi objawione, posłańców Boga oraz w dzień
sądu ostatecznego. Elementy te wielokrotnie przypomina Koran: „Nie jest
pobożnością, że zwracacie twarze ku wschodowi i ku zachodowi. Lecz prawdziwie
pobożny jest: kto wierzy w Boga i w Dzień Ostatni; w aniołów, w Księgę i w
proroków” (2,177). „Posłaniec i ludzie wierzący uwierzyli w to, co im zostało
zesłane od ich Pana. Wszyscy uwierzyli w Boga i w Jego aniołów, w Jego Księgi i
w Jego posłańców” (2,285).
Podstawowy dogmat zawiera muzułmańskie wyznanie wiary. „Nie ma bóstwa innego niż
Bóg. Mahomet jest posłańcem Boga” (La ilaha illa Allah, wa Muhammadun rasulu
Allah). W swej prostej formie szahada sprowadza się „tylko” do stwierdzenia
jednobóstwa i potwierdzenia proroczego posłannictwa Mahometa. Szahada (od
czasownika szahida – „zaświadczać”) oznacza „świadectwo”. Generalnie
wypowiedzenie szahady poprzedza stwierdzenie: Aszhadu inna („daję
świadectwo/zaświadczam, że”). W Koranie nie ma pełnej formy muzułmańskiego
wyznania wiary. Samo stwierdzenie mówiące o jedyności Boga w użytej w szahadzie
formie La ilaha illa Allah znajduje się w surach: 37,35 i 47,19. Całą formułę
szahady przekazują natomiast autentyczne hadisy. Niemniej najstarsze hadisy
mówiące o wyznaniu wiary zawierają tylko pierwszą „koraniczną” część. Szahadę
szepce się do ucha nowo narodzonemu dziecku, a każdy, kto przyjmuje islam,
zobowiązany jest do jej trzykrotnego, głośnego i uroczystego wypowiedzenia w
obecności świadków. Szahada stanowi też istotny element modlitwy muzułmanina. W
tradycji muzułmańskiej pojawiła się kwestia konformistycznego deklarowania się
po stronie islamu (ze względu na płacenie niższych podatków lub uniknięcia
śmierci). Pojawił się także problem, czy osoba wypowiadająca szahadę po arabsku
musi w pełni rozumieć jej treść.
Znaczenie podstawowe ma w islamie koncepcja Boga. Jego istnienie jest dla
muzułmanina oczywiste. Jako stwórca i władca świata Bóg nie ma ani początku, ani
końca. Jemu poddane jest wszelkie stworzenie. Muzułmanie wierzą, że wszechmogący
Bóg w sześć dni powołał do istnienia świat i człowieka (Adama). Z gliny stworzył
ludzi, ze światła – istoty bezcielesne, czyli anioły, a z ognia – dżinny,
uważane za podgrupę aniołów. Aniołowie to istoty rozumne, które nigdy nie
odmawiają posłuszeństwa Bogu, są jego sługami i posłańcami. Mają różne funkcje.
W niebie uwielbiają Boga i wypełniają Jego nakazy. Na ziemi zaś ich zadanie
polega na ochronie i wspieraniu ludzi oraz spisywaniu czynów każdego człowieka.
Pojawiają się w rozważaniach teologicznych i wierzeniach ludowych, choć z
imienia wymienia się ich niewielu. Angelologia muzułmańska dzieli anioły na
kilka grup. Najbliżsi Bogu są: Gabriel (Dżibril), posłaniec Boga, i Michał (Mikail),
strażnik sił przyrody i wykonawca wyroków Boga.
Muzułmanie wierzą w święte księgi. Tora (Taurat), Psalmy (Zabur), Ewangelia (Indżil)
i Koran to księgi przekazane ludziom przez Boga drogą objawienia. Są one też
ziemskimi odpowiednikami archetypu świętej księgi znajdującej się u Boga. W
stosunku do pozostałych ksiąg Koran nie obala wcześniejszych objawień, ale
uznaje je za sfałszowane. Jest źródłem i podstawą wszystkich prawd wiary.
Dzieje kontaktów ludzkości z Bogiem przedstawione są w islamie jako historia
posłańców, których Bóg wysyła ludziom od początku stworzenia. Ich cechy
charakterystyczne to: całkowite posłuszeństwo Bogu, walka o prawdę, stan
bezgrzeszności i szczególnej łaski Boga. Rolą Bożych wysłanników jest
przypominanie ludziom podstawowej prawdy wiary w jednego i jedynego Boga oraz
ostrzeganie ich przed grzechami, z których najcięższym jest wielobóstwo, szirk.
Posłańcy, których pieczęcią jest Mahomet, nawołują ludność do pierwotnej
jedności oraz przypominają o nieuniknionym sądzie Bożym. Koran wymienia liczną
grupę proroków od Adama przez wybranych proroków biblijnych do Mahometa.
Najwyżej ustawieni są Abraham i Mojżesz, niżej Jezus. Ponad nimi wszystkimi
umieszcza się Mahometa, którego misja różni się od pozostałych proroków tym, że
ma charakter uniwersalny – skierowana jest do całej ludzkości. Nie polega ona na
głoszeniu nowego objawienia, lecz jest potwierdzeniem tych wcześniejszych.
Poprzednicy Mahometa byli posłani do partykularnej grupy etnicznej lub
językowej. Wyróżnia się dwa rodzaje boskich wysłanników: posłaniec (rasul) i
prorok (nabi). Niektórzy z proroków otrzymali misję przekazania ludzkości
świętej księgi.
Piątym i ostatnim elementem muzułmańskiej doktryny jest wiary w sąd ostateczny.
Eschatologia była jednym z pierwszych tematów nauczania Proroka. Wizja
eschatologiczna: koniec świata, sąd ostateczny, raj, piekło, zmartwychwstanie
związana jest z muzułmańskim rozumieniem śmierci, która jest tu zjawiskiem
pozytywnym. Nie oznacza unicestwienia, lecz powrót człowieka do Boga.
Zmartwychwstanie jako zakończenie kosmosu jest naturalnym elementem życia
człowieka, tak jak narodziny, życie, śmierć. Wszystkich czekach sąd ostateczny.
Sędzią będzie Bóg, świadkami – aniołowie i prorocy. Podstawą sądu będzie
postępowanie za życia (dobre i złe uczynki). Po wyroku dobrzy pójdą na prawo,
źli na lewo, a aniołowie zaprowadzą ich do raju albo piekła.
Adam Wąs SVD
• więcej aktualności
Więcej aktualności...
• archiwum
aktualności
• skrzynka
intencji
• zamów
Mszę Świętą
• ofiara on-line
|
kartka z
kalendarza
