|
 
-------------------------------------------------------------------------------------
• tapety na pulpit •
dla Webmastera •
banery • rozrywka •
gry • SMS •
• Wyślij E-Kartkę •
Wyślij kwiaty •
blogi •
konkurs •
FORUM •
konta •
wiara.pl / KAI, 29.05.2007.
26. rocznica śmierci Prymasa Tysiąclecia
W poniedziałek przypadała 26. rocznica śmierci kard. Stefana Wyszyńskiego. Z tej
okazji w stolicy odbył się uroczysty Apel Jasnogórski przy jego pomniku, Msza
św. w archikatedrze warszawskiej oraz uroczystości na uniwersytecie noszącym
jego imię.
Obecnie watykańska Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych m.in. na podstawie
materiałów zebranych podczas diecezjalnego etapu procesu przygotowuje
szczegółową dokumentację o heroiczność cnót Sługi Bożego.
Stołeczne obchody zainaugurowała o godz. 10. uroczysta Msza św. w kościele
Niepokalanego Poczęcia NMP przy Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego,
pod przewodnictwem metropolity warszawskiego i Wielkiego Kanclerza Uniwersytetu
abp. Kazimierza Nycza.
Następnie nastąpiła uroczystość nadania doktoratu honoris causa biskupowi
Antoniemu Stankiewiczowi, dziekanowi watykańskiego Trybunału Roty Rzymskiej.
O godz. 19.00 Warszawiacy modlili się o rychłą beatyfikację Prymasa Tysiąclecia
w archikatedrze warszawskiej, świątyni gdzie znajduje się jego grób. Oprawę
liturgiczną Mszy zapewnił założony z inicjatywy kard. Wyszyńskiego Ruch
Apostolski "Rodzina Rodzin".
Po zakończeniu liturgii nastąpiło przejście z archikatedry pod pomnik Prymasa
Tysiąclecia na Krakowskim Przedmieściu w pobliżu kościoła wizytek. Tam
mieszkańcy Warszawy odmówili o godz. 20. 30 Apel Jasnogórski przy pomniku
Prymasa Tysiąclecia. Przypomnijmy, ze kard. Wyszyński był współautorem Apelu
Jasnogórskiego w jego obecnym brzmieniu. Apel poprowadzi Akademickie
Stowarzyszenie Katolickie "Soli Deo".
Obecnie Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych m.in. na podstawie materiałów
zebranych podczas diecezjalnego etapu procesu przygotowuje szczegółową
dokumentację o heroiczność cnót Sługi Bożego. Ze względu na ilość materiałów,
prace te potrwają najprawdopodobniej jeszcze bardzo długo - uważa kapucyn, o.
Gabriel Bartoszewski, znawca spraw beatyfikacyjnych.
Proces beatyfikacyjny kard. Wyszyńskiego na etapie diecezjalnym rozpoczął się 20
maja 1983 roku a zakończył 6 lutego 2001 roku. Akta zebrane w toku procesu - w
sumie 37 tomów - wraz z załącznikami (książkami i artykułami autorstwa kandydata
na ołtarze) zostały przekazane do watykańskiej Kongregacji Spraw
Kanonizacyjnych.
Jak wyjaśnił KAI o. Gabriel Bartoszewski, kapucyn, znawca spraw
beatyfikacyjnych, obecnie trwają prace nad przygotowaniem dokumentacji o
heroiczności cnót. Dokumentację tę przygotowuje wraz z gronem współpracowników
postulator generalny w Rzymie, ks. Marek Stępień pod kierunkiem relatora
Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych.
Dokumentacja wydana zostanie w formie poważnego, prawdopodobnie wielotomowego
opracowania naukowego. Będą w nim zawarte wszystkie dokumenty świadczące, że
Sługa Boży praktykował cnoty chrześcijańskie w sposób heroiczny, nadzwyczajny,
nieprzeciętny, wyróżniający się spośród otoczenia.
O. Bartoszewski przypomina, że w publikacji znajdzie się biografia
hagiograficzna opracowana w aspekcie świętości i cnót od najmłodszych lat aż do
chwili śmierci i wszystkie składane w ramach diecezjalnego etapu procesu
zeznania świadków. W oparciu o te materiały, a zwłaszcza zeznania świadków,
przygotowane zostanie i również dołączone do publikacji, szczegółowe studium o
heroiczności cnót, ocena teologiczna oraz szereg innych dokumentów z życia i
działalności kandydata na ołtarze. "W wypadku kard. Wyszyńskiego to będzie
wyjątkowo obszerna dokumentacja" - stwierdza o. Bartoszewski.
Wyjaśnia, że po opracowaniu dokumentacji zostanie ona złożona w Kongregacji
Spraw Kanonizacyjnych z prośbą o wyznaczenie komisji teologicznej dla oceny
zgromadzonych materiałów. Zdaniem o. Bartoszewskiego ze względu choćby na
olbrzymią ilość opracowywanych źródeł nie należy spodziewać się rychłego
zakończenia tych prac.
Stefan Wyszyński urodził się w 3 sierpnia 1901 r. w miejscowości Zuzela nad
Bugiem, na pograniczu Podlasia i Mazowsza. Zuzela pozostawała wówczas pod
panowaniem rosyjskim.
Nad jego dzieciństwem zaciążyło dramatyczne wydarzenie śmierci matki. Umarła,
kiedy miał zaledwie 9 lat.
Po ukończeniu gimnazjum w Warszawie i Łomży wstąpił do Seminarium Duchownego we
Włocławku, gdzie 3 sierpnia 1924 roku został wyświęcony na kapłana. Z powodu
choroby święcony był sam, wkrótce po wyjściu ze szpitala. Z mszą świętą
prymicyjną pojechał na Jasną Górę.
Po czterech latach studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na Wydziale
Prawa Kanonicznego i Nauk Społecznych uzyskał stopień doktora na podstawie prac:
"Prawa Kościoła do szkoły". Podczas studiów związał się ze Stowarzyszeniem
Katolickiej Młodzieży Akademickiej "Odrodzenie". Było ono jednym z
najważniejszych kręgów wychowujących przyszłą inteligencję katolicką.
Po studiach udał się w podróż naukową po krajach Europy Zachodniej. Po powrocie
do kraju został profesorem nauk społecznych w Wyższym Seminarium Duchownym we
Włocławku, jednocześnie prowadził intensywną działalność społeczną wśród
robotników tego miasta.
Podczas II wojny światowej jako znany profesor był poszukiwany przez Niemców. Bp
Michał Kozal - później wyniesiony na ołtarze - kazał księdzu Wyszyńskiemu
opuścić Włocławek. Ukrywał się między innymi we Wrociszewie i w założonym przez
matkę Elżbietę Czacką zakładzie dla ociemniałych w Laskach pod Warszawą,
prowadzonym przez siostry franciszkanki służebnice krzyża.
W okresie Powstania Warszawskiego ks. Wyszyński pełnił obowiązki kapelana grupy
"Kampinos" AK działającej w Laskach i okolicy oraz tamtejszego szpitala
powstańczego. Oprócz obowiązków duszpasterskich zbierał rannych, towarzyszył
przy operacjach, podtrzymywał na duchu dotkniętych skutkami wojny. Z płonącej
Warszawy - jak później wspominał - pewnego dnia wiatr przyniósł mu nadpaloną
karteczkę ze słowami "Będziesz miłował".
Zaraz po zakończeniu działań wojennych ks. Wyszyński wrócił do Włocławka i
zaczął organizować Seminarium Duchowne zniszczone w czasie wojny. W 1945 r.
został rektorem Seminarium. Podjął też obowiązki redaktora tygodnika
diecezjalnego "Ład Boży"; czynił starania o wznowienie czasopisma "Ateneum
Kapłańskie".
W 1946 r. papież Pius XII mianował księdza profesora Wyszyńskiego biskupem
lubelskim. Sakry biskupiej udzielił mu na Jasnej Górze Prymas Polski kard.
August Hlond, 12 maja 1946 roku.
Po jego śmierci 22 października 1948 ks. Biskup Wyszyński został mianowany
Arcybiskupem Gniezna i Warszawy i Prymasem Polski.
W coraz bardziej narastającej konfrontacji z reżimem komunistycznym, Prymas
Wyszyński podjął decyzję zawarcia "Porozumienia" podpisanego przez
przedstawicieli Episkopatu i Władz Państwowych (14 II 1950). Zostało ono wówczas
negatywnie ocenione przez Stolicę Apostolska jako zbyt ugodowe. Jednakże,
podpisując ten dokument Wyszyński obronił Kościół w Polsce przed analogicznym,
frontalnym atakiem, jak to miało miejsce w pozostałych krajach bloku.
12 stycznia 1953 ks. Wyszyński został kardynałem, nie mógł jednak pojechać do
Rzymu po kapelusz kardynalski, ponieważ nie otrzymał paszportu.
Osiem miesięcy później (25 września 1953 r. ) kard. Wyszyński został aresztowany
i internowany. Przebywał kolejno w Rywałdzie Królewskim koło Grudziądza, w
Stoczku Warmińskim, w Prudniku koło Opola i w Komańczy w Bieszczadach.
W ostatnim miejscu internowania został przezeń napisany tekst odnowionych Ślubów
Narodu (wygłoszone na Jasnej Górze 26 sierpnia 1956 roku jako Jasnogórskie Śluby
Narodu).
26 października 1956 r. Prymas wrócił do Warszawy z internowania.
W latach 1957-65 prowadził Wielką Nowennę przed Jubileuszem Tysiąclecia Chrztu
Polski - niezwykłe, narodowe rekolekcje.
Na główne uroczystości milenijne zaplanowane na 3 maja 1966 r. pragnął
przyjechać Ojciec Święty Paweł VI. Władze polskie pod wpływem decyzji z Moskwy
odmówiły mu prawa przyjazdu.
W latach sześćdziesiątych Prymas Polski czynnie uczestniczył w pracach Soboru
Watykańskiego II, na jego prośbę również Ojciec Święty ogłosił 21 listopada 1964
r. Maryję Matką Kościoła.
W okresie rodzącej się "Solidarności" Prymas Tysiąclecia pozostawał ośrodkiem
równowagi i spokoju społecznego. Zatroskany o pokój w Ojczyźnie i dobro ludzi
ustawicznie wzywał do odpowiedzialności.
Zmarł 28 maja 1981 r. w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Na pogrzeb
Stefana kardynała Wyszyńskiego w Warszawie 31 maja przybyły dziesiątki tysięcy
ludzi.
• więcej aktualności
Więcej aktualności...
• archiwum
aktualności
• skrzynka
intencji
• zamów
Mszę Świętą
• ofiara on-line
|
kartka z
kalendarza
