Opowiadania, Artykuły
Aby byli jedno
W jedności siła
Corocznie obchodzimy Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. Jedność ta napawała
wielką troską Jana Pawła II, dlatego poświęcił jej jedną ze swych encyklik –
encyklikę Ut unum sint (Aby byli jedno) – ogłoszoną 30 maja 1995. Przyjrzyjmy
się jej zatem nieco bliżej.
Jest to pierwszy dokument papieski wydany po II Soborze Watykańskim, który
podejmuje w sposób systematyczny problematykę jedności wśród wierzących w
Chrystusa, ukazuje przebytą drogę, a także aktualną sytuację ekumenizmu oraz
potrzebę jego dalszego rozwoju w perspektywie głoszenia Ewangelii wszystkim
narodom. Dokument ten wyraża tęsknotę za utraconą jednością, a zarazem jest
świadectwem żywej nadziei na osiągniecie pełnej komunii, która pozwoli
Kościołowi oddychać znów „obydwoma płucami”, zarówno wschodnim jak i zachodnim.
Ogłaszając tę encyklikę Jan Paweł II pragnął dać nowy impuls do dalszej,
pogłębionej i bardziej przemyślanej pracy ekumenicznej oraz zachęcić ludzi
wierzących do jeszcze rzetelniejszej działalności na rzecz przywrócenia pełnej,
widzialnej jedności wszystkich ochrzczonych.
Prośba Chrystusa, „aby wszyscy stanowili jedno” (J 17, 21) na wzór Jego jedności
z Ojcem i Duchem Świętym powinna przenikać wszystkie formy duszpasterstwa i
życie każdej wspólnoty chrześcijańskiej. Wierzyć w Chrystusa – podkreśla Papież
– znaczy pragnąć Kościoła; pragnąć Kościoła znaczy pragnąć komunii łaski, która
odpowiada zamysłowi Ojca, powziętemu przed wszystkimi wiekami. Taki jest sens
modlitwy Chrystusa: ut unum sint.
Rozpatrywany dokument omawia konieczność zaangażowania się Kościoła katolickiego
w działalność zmierzającą do zjednoczenia całego Ludu Bożego, uzasadniając to
przesłankami zarówno ze Starego jak i Nowego Testamentu. W tym ruchu ku
jedności, który jest nazwany ruchem ekumenicznym, uczestniczą ci, którzy wzywają
Boga w Trójcy Jedynego, a Jezusa wyznają Panem i Zbawicielem. Podkreślony jest
także fakt wspólnego wyznawania wiary nie tylko przez poszczególnych ludzi, ale
przede wszystkim przez całe społeczności i wspólnoty religijne.
Perspektywa współpracy i dialogu, jaka powinna stać się udziałem wszystkich
chrześcijan, swoimi korzeniami głęboko wrasta w nauczanie II Soboru
Watykańskiego. Papież przywołuje tutaj myśli zawarte w soborowym dekrecie
Unitatis redintegratio, który określając katolickie zasady ekumenizmu nawiązuje
bezpośrednio do nauki o Kościele wyrażonej w Konstytucji Lumen Gentium,
równocześnie zaś bierze pod uwagę naukę zawartą w soborowej Deklaracji
Dignitatis humanae, o wolności religijnej.
W dokumencie tym przedstawione zostały budzące nadzieję na przyszłość, rezultaty
działalności zmierzającej do odnalezienia wspólnego sposobu przeżywania jednej
wiary w Chrystusa. Jest to przede wszystkim pozytywne zjawisko, że chrześcijanie
należący do różnych wyznań nie uważają już innych chrześcijan za wrogów czy
prozelitów. To wzajemne uznanie – na co zwraca uwagę Papież – wynika przede
wszystkim z uznania jednego Chrztu i z płynącego stąd wymogu, aby Bóg był
uwielbiony we swoim dziele. Kolejnym widocznym znakiem postępu w dialogu
ekumenicznym jest coraz częstsze zajmowanie wspólnego stanowiska w różnych
sprawach społecznych przez zwierzchników Wspólnot chrześcijańskich.
Na uwagę zasługuje także przedstawienie w perspektywie historycznej rozwoju i
osiągnięć w dialogu z Kościołami Wschodu, wobec których istnieje najmniej różnic
doktrynalnych. Wobec tych Kościołów Papież posługuję się pojęciem „Kościół
siostrzany”, wskazującym przede wszystkim na zachowanie sukcesji apostolskiej w
ich nauczaniu i działalności.
Ten wymowny przykład stanowi wyzwanie i nadzieję dla przyszłego rozwoju dialogu
ekumenicznego. Wbrew pozorom nie ma tu przedstawionej jakiejś idealnej wizji
zjednoczonych w widzialny sposób wszystkich wspólnot chrześcijańskich,
posiadających zunifikowaną doktrynę i administrację. Jest jednak mowa o trudzie
dawania świadectwa w codziennym życiu, o wzajemnym poszanowaniu, o budowaniu
komunii.
Ryszard Dezor
• Więcej
Opowiadań i Artykułów Kręgu Przyjaciół
• Prasa - publikacje, artykuły, rozmowy
Czekamy na Ciebie! Prześlij nam swój
artykuł, opowiadanie...
|
kartka z kalendarza
