Opowiadania, Artykuły
Nawracajcie się…
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię! (Mk 1, 15) Tak, nawracajcie się, bo aby
wierzyć trzeba się rzeczywiście nawrócić. I nie tylko jeden raz nawrócić się,
ale by stale wierzyć, musimy się ustawicznie nawracać. Jednorazowe nawrócenie
się nie wystarczy do istnienia trwałej wiary. Tak jak bynajmniej nie wystarczy
jeden ruch kierownicą do bezpiecznej i skutecznej jazdy samochodem podczas
długiej podróży nawet na autostradzie, a tym bardziej na drodze zdecydowanie
krętej.
A na czym właściwie ma polegać samo nawracanie się? – Po prostu, na
konsekwentnym umacnianiu swojej wiary w Ewangelię, czyli w Dobrą Nowinę. Ale, w
jaką Dobrą Nowinę? Czego ta Dobra Nowina dotyczy? Bo przecież każda nowina coś
nam uświadamia. A co nam głosi Nowina Chrystusowa? – Jezus mówi nam o tym
wyraźnie i bez żadnych niedomówień, że chce głosić Ewangelię o Królestwie (Mt 4,
23).
O jakimż to królestwie? Oczywiście o Królestwie Bożym (Mt 12,28). No dobrze,
ale jakie jest to Boże Królestwo? Co jest jego istotą? – I tu właśnie leży cały
problem. Na pewno Królestwo to nie jest z tego świata (J 18, 36). Nie ma żadnych
cech materialnych, chociaż obejmuje również świat doczesny. Na czym więc ono, w
gruncie rzeczy, polega?
To właśnie jest sednem nauczania Chrystusowego. Główny albo wręcz jedyny cel
Jezusowego Przesłania stanowi Jego Objawienie Imienia Bożego ludziom (J 17, 6)
oraz zachowanie ich w tym Imieniu (J 17, 11). A jakie jest to Boże Imię? Mówi
nam On o tym jednoznacznie: Objawiłem Imię Twoje ludziom, których Mi dałeś ze
świata (J 17, 6) oraz: Objawiłem im Twoje Imię i nadal będę objawiał, aby
MIŁOŚĆ, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich (J 17, 26).
Tak, rzeczywiście Miłość Boża, będąca Jego najistotniejszym Imieniem własnym,
jest tym, co można, a nawet należy traktować jako Jego Królestwo. Jako Królestwo
Boga, który jest Miłością (1 J 4, 8. 16). Jako najradośniejsze i najszczęśliwsze
Królestwo, które zaczęło się już na tej ziemi – wraz ze Zbawczym Wcieleniem Syna
Bożego – ale którego apogeum nastąpi wtedy, gdy zostaniemy obdarzeni Życiem
Wiecznym (J 17, 2) i będziemy osobiście znali Jedynego, Prawdziwego Boga (J 17,
3), zachowani w Jego Imieniu (J 17, 12) i stanowiący z Nim jedno (J 17, 11) w
Miłości oraz uświęceni w Prawdzie (J 17, 19).
Czyż Nowina o takim Królestwie nie jest naprawdę Dobrą?
Ryszard Dezor
• Więcej
Opowiadań i Artykułów Kręgu Przyjaciół
• Prasa - publikacje, artykuły, rozmowy
Czekamy na Ciebie! Prześlij nam swój
artykuł, opowiadanie...
|
kartka z kalendarza
