Sługa Boży Jan Paweł II

DOKUMENT UMIESZCZONY W TRUMNIE PAPIEŻA Śmierć, złożenie i pochówek
świętej pamięci Jana Pawła II
W świetle Chrystusa zmartwychwstałego, 2 kwietnia roku Pańskiego 2005, o
godzinie 21:37 wieczorem, gdy sobota dobiegała kresu i weszliśmy już w Dzień
Pański w Oktawie Wielkanocy i Niedzielę Bożego Miłosierdzia, umiłowany Pasterz
Kościoła Jan Paweł II przeszedł z tego świata do Ojca. Jego odejściu towarzyszył
modlitwą cały Kościół, zwłaszcza młodzież.
Jan Paweł II był 264 papieżem. Pamięć o nim pozostaje w sercu Kościoła i całej
ludzkości.
Karol Wojtyła, wybrany na papieża 16 października 1978 r., urodził się w
Wadowicach, mieście odległym o 50 km od Krakowa, 18 maja 1920 r. i został
ochrzczony w dwa dni później w kościele parafialnym przez księdza Franciszka
Żaka. Mając 9 lat, przyjął Pierwszą Komunię Świętą, a w wieku 18 lat - Sakrament
Bierzmowania.
Przerwawszy studia z powodu zamknięcia przez nazistowskich okupantów
uniwersytetu, pracował w kamieniołomach, a następnie w fabryce chemicznej Solvay.
Od 1942 roku, czując powołanie kapłańskie, zaczął uczęszczać na kursy formacyjne
podziemnego seminarium krakowskiego. 1 listopada 1946 roku przyjął święcenia
kapłańskie z rąk kardynała Adama Sapiehy. Został następnie wysłany do Rzymu,
gdzie zdobył licencjat i doktorat z teologii, broniąc rozprawy zatytułowanej "Doctrina
de fide apud Sanctum Ioannem a Cruce" (Nauka o wierze u św. Jana od Krzyża).
Powrócił następnie do Polski, gdzie pełnił różne zadania duszpasterskie,
wykładając jednocześnie teologię.
4 lipca 1958 roku papież Pius XII mianował go biskupem pomocniczym w Krakowie.
Na tę właśnie stolicę arcybiskupią został wyniesiony przez Pawła VI w 1964 r.
Jako arcybiskup brał udział w Soborze Watykańskim II. Paweł VI mianował go
kardynałem 26 czerwca 1967 roku. Na konklawe 16 października 1978 kardynałowie
wybrali go na papieża i przyjął imię Jan Paweł II. W niedzielę 22 października
uroczyście rozpoczął swą posługę Piotrową.
Pontyfikat Jana Pawła II był jednym z najdłuższych w dziejach Kościoła. W tym
czasie doszło do wielu doniosłych przemian. Należy wspomnieć o upadku niektórych
reżimów, do czego sam się przyczynił. Aby głosić Ewangelię, odbył wiele podróży
do różnych krajów świata. Jan Paweł II pełnił posługę Piotrową z niestrudzonym
duchem misyjnym, oddając wszystkie swe siły trosce o wszystkie Kościoły i
miłości otwartej na całą ludzkość.
Częściej niż którykolwiek z jego poprzedników spotykał się z Ludem Bożym i
przywódcami państwowymi podczas uroczystości, audiencji ogólnych i prywatnych
oraz wizyt duszpasterskich.
Z miłości do młodych zainicjował Światowe Dni Młodych, które gromadziły miliony
młodych ludzi z różnych części świata.
Z powodzeniem podjął dialog z żydami i przedstawicielami innych religii,
zwołując kilkakrotnie spotkania modlitewne w intencji pokoju, zwłaszcza w Asyżu.
W znaczący sposób rozszerzył Kolegium Kardynalskie, mianując 231 kardynałów
(plus jednego in pectore). Zwołał 15 zgromadzeń Synodu Biskupów: siedem sesji
zwyczajnych i osiem specjalnych. Utworzył wiele diecezji i kościelnych jednostek
terytorialnych, szczególnie w Europie Wschodniej.
Zreformował kodeksy kanonicznego prawa zachodniego i wschodniego, powołał nowe
instytucje i zreorganizował Kurię Rzymską.
Jako "sacerdos magnus" pełnił posługę liturgiczną w diecezji rzymskiej i na
całym świecie, w pełnej wierności Soborowi Watykańskiemu II. We wzorcowy sposób
wspierał życie i duchowość liturgiczną oraz modlitwę kontemplacyjną, szczególnie
adorację eucharystyczną i Różaniec (por. list ap. "Rosarium Virginis Mariae").
Pod jego przewodnictwem Kościół wkroczył w trzecie tysiąclecie i świętował
Wielki Jubileusz Roku 2000, zgodnie z wytycznymi zawartymi w liście apostolskim
"Tertio millennio adveniente". Kościół wszedł następnie w nową epokę,
otrzymawszy wskazówki w liście apostolskim "Novo millennio ineunte", w którym
ukazywał wiernym drogę ku przyszłości. Za pośrednictwem Roku Odkupienia, Roku
Maryjnego i Roku Eucharystii wspierał odnowę duchową w Kościele. Nadał niezwykły
impuls kanonizacjom i beatyfikacjom, by ukazać niezliczone przykłady świętości w
naszych czasach, by były wzorem do naśladowania dla ludzi naszych czasów.
Ogłosił doktorem Kościoła Świętą Teresę od Dzieciątka Jezus.
Nauczanie Jana Pawła II jest bardzo bogate. Jako strażnik depozytu wiary z
mądrością i odwagą zaangażował się w szerzenie nauki katolickiej w zakresie
teologii, moralności i duchowości, a także przez cały pontyfikat przeciwstawiał
się tendencjom sprzecznym z pierwotną tradycją Kościoła. Wśród głównych
dokumentów należy odnotować 14 encyklik, 15 adhortacji apostolskich, 11
konstytucji apostolskich, 45 listów apostolskich, nie licząc katechez podczas
audiencji ogólnych i przemówień wygłoszonych we wszystkich zakątkach świata.
Swym nauczaniem Jan Paweł II utwierdzał i oświecał Lud Boży w dziedzinie nauki
teologicznej (zwłaszcza w pierwszych trzech wielkich encyklikach - Redemptor
hominis, Dives in misericordia, Dominum et vivificantem), antropologicznej i
społecznej (encykliki Laborem exercens, Sollicitudo rei socialis, Centesimus
annus), moralnej (encykliki Veritatis splendor, Evangelium vitae), ekumenicznej
(encyklika Ut unum sint), misjologicznej (encyklika Redemptoris missio),
mariologicznej (encyklika Redemptoris Mater).
Promulgował Katechizm Kościoła Katolickiego, opracowany w świetle Tradycji w
autentycznej interpretacji Soboru Watykańskiego II. Wydał też kilka własnych
książek. Jego nauczanie osiągnęło szczyt w encyklice Ecclesia de Eucharistia i w
liście apostolskim "Mane nobiscum Domine" podczas Roku Eucharystii.
Jan Paweł II pozostawił wszystkim niezwykłe świadectwo pobożności, świętego
życia i powszechnego ojcostwa.
• Biografia Karola Wojtyły
• Kalendarium Pontyfikatu
Ojca Świętego Jana Pawła II
• Karol Wojtyła i szachy |