Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie
 Sanktuarium
mieści się najpierw w obiekcie klasztornym Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej
Miłosierdzia, który powstał w 1891 roku jako fundacja księcia A. Lubomirskiego
dla dziewcząt i kobiet potrzebujących głębokiej odnowy moralnej.
W okresie międzywojennym w tym klasztorze żyła i zmarła s. M. Faustyna Kowalska
(1905-1938), przez którą Chrystus Pan przekazał Kościołowi i światu orędzie o
Bożym miłosierdziu. Przybliża ono tajemnicę miłosierdzia Bożego, wzywa do
zaufania Panu Bogu i postawy miłosierdzia wobec bliźnich, a także do głoszenia i
wypraszania miłosierdzia Bożego dla świata m.in. przez praktykę nowych form
kultu (obraz Jezusa Miłosiernego, święto Miłosierdzia, koronka do Miłosierdzia
Bożego i godzina Miłosierdzia).
W 1943 roku krakowski spowiednik Siostry Faustyny o. J. Andrasz SI poświęcił
pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego pędzla A. Hyły, ofiarowany jako wotum za
ocalenie rodziny z wypadków wojennych, i zainicjował uroczyste nabożeństwa ku
czci Miłosierdzia Bożego. Obraz szybko zasłynął łaskami, dlatego z roku na rok
zwiększała się liczba pielgrzymów, którzy nawiedzali także grób zmarłej w opinii
świętości Siostry Faustyny.
Bardzo dynamiczny rozwój kultu Miłosierdzia Bożego nastąpił po beatyfikacji
Siostry Faustyny (18 kwietnia 1993) i jej kanonizacji (30 kwietnia 2000), a
także dzięki pielgrzymkom Ojca Świętego Jana Pawła II do Łagiewnik (1997 i
2002). Spowodował on rozbudowę sanktuarium, m.in. wzniesienie nowego kościoła -
bazyliki, którą 17 sierpnia 2002 roku konsekrował Piotr naszych czasów. W tym
też miejscu Papież zawierzył cały świat Miłosierdziu Bożemu.
• STRONA DOMOWA |
