Kolegiata Świętej Anny w Krakowie
Pierwszą wzmiankę o kościele św. Anny w Krakowie znajdujemy w związku z
zapisem na jego rzecz dokonanym w 1381 r. przez Sulisława z Nawoja i Novogiusa,
właścicieli Grodźca. W czasie pożaru w 1407 r. kościół uległ całkowitemu
zniszczeniu, ale jeszcze tego samego roku został odbudowany z fundacji króla
Władysława Jagiełły jako murowany kościół w stylu gotyckim. W 1418 r. król
Władysław Jagiełło związał ściśle kościół z Akademią Krakowską, nadając
uniwersytetowi prawo patronatu nad parafialnym kościołem św. Anny. W 1428 r.
przebudowano i rozszerzono prezbiterium.
Aktem z 27 października 1535 r. ks. bp Piotr Tomicki podniósł kościół św. Anny
do godności kolegiaty. Gotycki kościół św. Anny rozebrano w 1689 r. jako za mały
wobec wzrastającego kultu św. Jana z Kęt, kapłana, wychowanka i profesora
Akademii Krakowskiej, którego grób znajdował się w świątyni. Obecny kościół
zbudowano w latach 1689-1703 w stylu barokowym. Jest on wzorowany na rzymskim
kościele św. Andrzeja della Valle. Za budowę odpowiedzialny był ks. Sebastian
Piskorski, proboszcz parafii i profesor uniwersytetu. Jemu też zawdzięczamy
całościowy plan wystroju wnętrza i szczegółowe projekty ideowe i artystyczne,
tworzące ten specyficzny i niespotykany klimat świątyni.
Projektantem kościoła był holender, Tylman z Gameren. Prace przy budowie
kościoła prowadził również znany włoski architekt, Franciszek Solari.
Rzeźbiarską dekorację wnętrza (wspaniałe stiuki) wykonał doskonały rzeźbiarz -
sztukator Baltazar Fontana, będący pod przemożnym wpływem rzymskiego mistrza
Giovanni Lorenza Berniniego. Malowidła na ścianach świątyni są autorstwa
wybitnych artystów - freskantów, braci Karola i Innocentego Montich z Włoch oraz
Karola Dankwarta z Nysy.
•
STRONA
DOMOWA |
