|
| |
Msza Święta Trydencka
Obrzędy
MSZY ŚWIETEJ TRYDENCKIEJwedług rytu rzymskiego
Objaśnienia
K. = Kapłan
W. = Wierni
+ = Znak Krzyża
Tekst na podstawie "Mszału Rzymskiego z dodaniem Nabożeństw Nieszpornych"
, opactwo św.św. Piotra i Pawła w Tyńcu, Imprimi potest: Petrus
Rostworowski, O.S.B. Prior Archiabbatiae Tyniecensis, Imprimatur: Brugis, die 31
Maii 1956, M. de Keyzer, vic. gen.
ORDO MISSAE
MSZA KATECHUMENÓW
CZĘŚĆ PIERWSZA
1. Asperges - Aspersja
(tylko w Mszach uroczystych)
2. Psalm wstępny
Kapłan stanąwszy u stopni ołtarza, żegna się
znakiem krzyża i odmawia antyfonę:
| S. In nomine Patris, (+) et Filii, et Spiritus
Sancti. Amen. |
K. W imię Ojca + i Syna i Ducha Świętego. Amen.
|
| Introibo ad altare Dei. |
Przystąpię do ołtarza Bożego. |
| M. Ad deum qui laetificat juventutem meam. |
W. Do Boga, który jest weselem moim od młodości.
|
| Psalm 42 |
|
| S. Judica me Deus, et discerne causam meam de
gente non sancta: ab homine iniquo et doloso erue me. |
K. Bądź mi sędzia, o Boże i rozsądź sprawę moją z
narodem bezbożnym; wybaw mnie od człowieka niedobrego i fałszywego |
| M. Quia tu es Deus fortitudo mea: quare me
repulisti, et quare tristis incedo, dum affligit me inimicus? |
W. Wszak Ty jesteś, o Boże mocą moją; czemu mnie
odrzucasz i czemu smutny chodzę, gdy nieprzyjaciel mnie nęka? |
| S. Emitte lucem tuam, et veritatem tuam: ipsa me
deduxerunt, et adduxerunt in montem sanctum tuum, et in tabernacula tua.
|
K. Ześlij światłość Swoją i prawdę Swoją; one
mnie poprowadzą i przywiodą na góre święta Twoją, aż do przybytków
Twoich. |
| M. Et introibo ad altare Dei: ad Deum qui
laetificat juventutem meam. |
W. I przystąpię do ołtarza Bożego, do Boga, który
jest weselem moim od młodości |
| S. Confitebor tibi in cithara Deus, Deus meus:
quare tristis es anima mea, et quare conturbas me? |
K. Chwalić Cię będę przy dźwiękach cytry, Boże,
Boże mój; czemuś smutna, duszo moja, i czemu mnie trwożysz? |
| M. Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi:
salutare vultus mei, et Deus meus. |
W. Ufaj Bogu, albowiem jeszcze uwielbiać Go będę,
jako Zbawcę i Boga mego. |
| S. Gloria Patri, et Filio, et Spiritu Sancto.
|
K. Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu |
| M. Sicut erat in principio et nunc, et semper, et
in saecula saeculorum. Amen. |
W. Jak było na początku, teraz i zawsze i na
wieki wieków Amen. |
| S. Introibo ad altare Dei |
K. Przystąpię do ołtarza Bożego |
| M. Ad Deum qui laetificat juventutem meam. |
W. Do Boga, który jest weselem moim od młodości
|
3. Confiteor - Spowiedź powszechna
Wobec Boga i Kościoła powszechnego
oskarżamy się publicznie o winy nasze, abyśmy tym głębszą sobie obudzili skruchę
| S. Adjutorium nostrum (+) in nomine Domini. |
K. Wspomożenie nasze (+) w Imieniu Pana. |
| M. Qui fecit coelum et terram. |
W. Który stworzył niebo i ziemię. |
Kapłan głęboko pochylony odmawia spowiedź ogólną
| S. Confiteor Deo omnipotenti, beatae Mariae
semper virgini, beato Michaeli archangelo, beato Joanni Baptistae,
sanctis Apostolis Petro et Paulo, omnibus Sanctis et vobis fratres, quia
peccavi nimis cogitatione, verbo, et opere: mea culpa, mea culpa, mea
maxima culpa. Ideo precor beatam Mariam semper virginem, beatum
Michaelem archangelum, beatum Joannem Baptistam, sanctos Apostolos
Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos fratres, orare pro me ad Dominum
Deum nostrum. |
K. Spowiadam się Bogu wszechmogącemu,
Najświętszej Maryi zawsze Dziewicy, świętemu Michałowi Archaniołowi,
świętemu Janowi Chrzcicielowi, świętym Apostołom Piotrowi i Pawłowi,
wszystkim Świętym i wam, bracia, że bardzo zgrzeszyłem, myślą, mową i
uczynkiem: Ksiądz uderza się trzykroć w piersi moja wina, moja
wina, moja bardzo wielka wina. Przeto błagam Najświętszą Maryję zawsze
Dziewicę, świętego Michała Archanioła, świętego Jana Chrzciciela,
świętych Apostołów Piotra i Pawła, wszystkich świętych, i was, bracia,
abyście się za mnie modlili do Pana Boga naszego. |
Ministrant i wierni proszą za kapłanem
| M. Misereatur tui omnipotens Deus, et dimissis
peccatis tuis, perducat te ad vitam aeternam. |
W. Niech się zmiłuje nad tobą Bóg wszechmogący, a
odpuściwszy ci grzechy twoje, niech cię doprowadzi do żywota wiecznego.
|
| S. Amen. |
K. Amen.
|
Ministrant i wierni mówią pochyleni
| M. Confiteor Deo omnipotenti, beatae Mariae
semper virgini, beato Michaeli archangelo, beato Joanni Baptistae,
sanctis Apostolis Petro et Paulo, omnibus Sanctis et tibi, Pater, quia
peccavi nimis cogitatione, verbo, et opere: |
W. Spowiadam się Bogu wszechmogącemu,
Najświętszej Maryi zawsze Dziewicy, świętemu Michałowi Archaniołowi,
świętemu Janowi Chrzcicielowi, świętym Apostołom Piotrowi i Pawłowi,
wszystkim Świętym i tobie, Ojcze, żem zgrzeszył bardzo myślą, mową i
uczynkiem: |
Uderzyć się trzykroć w piersi mówiąc:
| mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Ideo precor
beatam Mariam semper virginem, beatum Michaelem archangelum, beatum
Joannem Baptistam, sanctos Apostolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et
te, Pater, orare pro me ad Dominum Deum nostrum. |
moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina. Przeto
błagam Najświętszą Maryję zawsze Dziewicę, świętego Michała Archanioła,
świętego Jana Chrzciciela, świętych Apostołów Piotra i Pawła, wszystkich
świętych, i ciebie, Ojcze, o modlitwę do Pana Boga naszego.
|
Kapłan wstawia się za ogółem wiernych
| S. Misereatur vestri omnipotens Deus, et dimissis
peccatis vestris, perducat vos ad vitam aeternam. |
K. Niech się zmiłuje nad wami Bóg wszechmogący, a
odpuściwszy wam grzechy, niech was doprowadzi do żywota wiecznego. |
| M. Amen, |
W. Amen.
|
| S. Indulgentiam, (+) absolutionem et remissionem
peccatorum nostrorum, tribuat nobis omnipotens et misericors Dominus.
|
K. Pan wszechmogący i miłosierny niechaj nam
udzieli przebaczenia, (+) rozgrzeszenia i odpuszczenia grzechów naszych.
|
| M. Amen, |
W. Amen.
|
Lekko pochylony kapłan mówi dalej
| S. Deus, tu conversus vivficabis nos. |
K. O Boże, tchnij w nas życie nowe |
| M. Et plebs tua laetabitur in |
W. A lud Twój rozraduje się w Tobie. |
| S. Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam.
|
K. Okaz nam, Panie, miłosierdzie Twoje. |
| M. Et salutare tuum da nobis. |
W. I daj nam zbawienie Twoje. |
| S. Domine, exaudi orationem meam. |
K. Panie, wysłuchaj modlitwy mojej. |
| M. Et clamor meus ad te veniat |
W. A wołanie moje niech do Ciebie dotrze. |
| S. Dominus vobiscum. |
K. Pan z wami.
|
| M. Et cum spiritu tuo. |
W. I z duchem twoim. |
| S. Oremus.
|
K. Módlmy się
|
Kapłan wstępuje po stopniach ołtarza - ministranci
wstają razem i klękają na pierwszym stopniu. Wstępując po stopniach ołtarza
kapłan mówi:
| Aufer a nobis, quaesumus, Domine, iniquitates nostras:
ut ad Sancta sanctorum puris mereamur mentibus introire. Per Christum,
Dominum nostrum. Amen. |
Zgładź nieprawości nasze, prosimy, Panie, abyśmy do
przybytku najświętszego z czystym sercem zasłużyli Przez Chrystusa, Pana
naszego. Amen. |
Całując ołtarz, w którym są zawarte relikwie
świętych:
| Oramus te, Domine, per merita Sanctorum tuorum quorum
reliquiae sunt, et omnium Sanctorum: ut indulgere digneris omnia peccata
mea. Amen. |
Prosimy Cię, Panie, racz dla zasług Świętych Twoich,
których szczątki (relikwie) tu się znajdują, oraz wszystkich Świętych
odpuścić wszystkie grzechy moje. Amen. |
Podczas Mszy z asysta kapłan błogosławi kadzidło i
mówi:
| Ab illo benedicaris in cujus honore cremaberis. Amen.
|
Niechaj cię Ten błogosławi, na którego cześć spalać się
będziesz |
Kadzidło, które spala się i dym unoszący się w górę
są symbolem naszych modlitw i ofiar. Kapłan okadza ołtarz, następnie diakon
okadza celebransa jako przedstawiciela Chrystusa.
4. Introit
Kapłan przechodzi na prawą stronę ołtarza i
odczytuje Introit przypadający na dany dzień.
CZĘŚĆ DRUGA
5. Kyrie - błagalne wołanie
Kyrie jest to krotka litania pochodząca z
liturgii grekokatolickiej. Składa się ona z trzykrotnego wezwania o pomoc do
każdej z Trzech Osób Trójcy Przenajświętszej
S. Kyrie eleison.
M. Kyrie eleison.
S. Kyrie eleison.
M. Christe eleison
S. Christe eleison
M. Christe eleison
S. Kyrie eleison.
M. Kyrie eleison.
S. Kyrie eleison.
|
K. Panie, zmiluj sie.
W. Panie, zmiluj się.
K. Panie, zmiluj sie.
W. Chryste, zmiluj sie.
K. Chryste, zmiluj sie.
W. Chryste, zmiluj sie.
K. Panie, zmiluj sie.
W. Panie zmiluj sie.
K. Panie, zmiluj sie. |
6. Gloria - Chwała Trójcy Przenajświętszej.
Gloria jest to pieśń chwalebna i dziękczynna
za wszystkie dary, których udziela nam Trójca Przenajświętsza. Pieśń te opuszcza
się we Mszach odprawianych w kolorze czarnym i fioletowym, oraz zielonym w ciągu
tygodnia i we Mszach wotywnych.
| S. Gloria in excelsis Deo. |
K. Chwała na wysokości Bogu. |
| M. Et in terra pax hominibus bonae voluntatis. *
Laudamus te. * Benedecicimus te. * Adoramus te. * Glorificamus te.*
Gratius agimus tibi propter magnam tuam. Domine Deus, Rex caelestis, *
Deus Pater omnipotens. Domine Fili unigenite, Jesu Christe. * Domine
Deus, Agnus Dei, Filius Patris. * Qui tollis peccata mundi, * suscipe
deprecationem nostram. * Qui sedes ad dexteram Patris, miserere nobis. *
Quoniam tu solus Sanctus. * Tu solus Dominus.* Tu solus Altissimus, Jesu
Chhriste. Cum Sancto Spiritu (+) in gloria Dei Patris. Amen. |
W. A na ziemi pokój ludziom dobrej woli. *
Chwalimy Cię * Błogosławimy Cię * Wielbimy Cię * Wysławiamy Cię * Dzięki
Ci składamy, bo wielka jest chwała Twoja. Panie Boże, Królu Niebios, *
Boże, Ojcze wszechmogący Panie Synu Jednorodzony, Jezu Chryste. * Panie
Boże, Baranku Boży * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błagania
nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, zmiłuj się nad nami. * Albowiem
tylko Tyś sam jeden święty * Tylko Tyś jest Panem. * Tylko Tyś
najwyższy, Jezu Chryste. Z Duchem Świętym (+) w chwale Boga Ojca. Amen.
|
7. Kolekta - Modlitwa Kościelna
Kapłan całuje ołtarz, następnie pozdrawia
wiernych wżywając ich do modlitwy.
S. Dominus vobiscum.
M. Et cum spiritu tuo.
S. Oremus. |
K. Pan z wami.
W. I z duchem twoim.
K. Módlmy się
|
Kapłan wraca do mszału, aby odczytać uroczystą
modlitwę Kościoła, zwaną również Kolekta, czyli modlitwa zgromadzenia. W naszym
to imieniu prosi kapłan Boga, by wejrzał na potrzeby swojego ludu, użyczył mu
laski i szczęśliwie doprowadził do życia wiecznego.
Do głównej kolekty dochodzą często dodatkowe.
Pierwsza i ostatnia kończą się słowami:
S. Per omnia saecula saeculorum.
M. Amen. |
K. Przez wszystkie wieki wieków.
W. Amen. |
CZĘŚĆ TRZECIA
8. Lekcja
W trzeciej części Bóg odpowiada na nasze
modlitwy, pouczając nas słowem natchnionym o Sobie i o naszych względem Niego
obowiązkach
Pierwsze czytanie jest wyjęte z Pism Starego
Testamentu, lub z listów i Dziejów Apostolskich. W niektóre dni postne mamy dwie
lub sześc. lekcyj. We Mszach śpiewanych Lekcja jest śpiewana przez subdiakona.
Po skończonym czytaniu odpowiada się:
| M. Deo gratias. |
W. Bogu niech będą dzięki. |
9. Graduał i Alleluja (względnie Traktus,
Sekwencja).
Po Lekcji chór śpiewa (względnie kapłan
czyta) tekst śpiewu miedzylekcyjnego zwanego Graduałem. Tekst ów jest przeważnie
wyjęty z Psałterza, streszcza pobożne uczucia, jakie nam czytanie Pisma Świętego
nasunęło. Alleluja - słowo hebrajskie, oznaczające "śpiewajcie Panu" - jest
okrzykiem radości płynącej z serca Kościoła Świętego na skutek dobrodziejstw
Bożych
W dni postne Alleluja zastąpione jest przez Traktus
- czyli Psalm. W niektóre uroczystości śpiewa się również utwór rytmiczny zwany
Sekwencją, np. Dies Irae, Stabat Mater, Veni Creator i in.
10. Przygotowanie do Ewangelii
Po śpiewie miedzylekcyjnym kapłan głęboko
pochylony przed środkiem ołtarza modli się (Iz. VI):
| Munda cor meum, ac labia mea, omnipotens Deus, qui labia
Isaiae prophetae calculo mundasti ignito: ita me tua grata miseration
dignare mundare, ut sanctum Evangelium tuum digne valeam nuntiare. Per
Christum Dominum nostrum. Amen. |
Oczyść serce moje i wargi moje, wszechmogący Boże,
któryś wargi Izajasza proroka rozżarzonym węglem oczyścił. I mnie tez
przez łaskawe miłosierdzie swoje racz tak oczyścić, iżbym mógł godnie
opowiadać święta Ewangelię Twoją. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
|
Podczas uroczystej Mszy diakon kładzie księgę
Ewangelii na ołtarzu, a po nasypaniu kadzidła przez celebransa klęka na
najwyższym stopniu, odmawia Munda cor i prosi o błogosławieństwo, którego
udziela mu kapłan
W cichej Mszy św. modlitwę tę odmawia sam kapłan -
we Mszach żałobnych opuszcza się ją.
| Jube, domne (Domine) benedicere. Dominus sit incorde tuo
(meo) et in labiis tuis (meis): ut digne et competenter anunties (annuntiem)
Evangelium suum. Amen. |
Racz, Panie, pobłogosławić. Bóg niech będzie w sercu
moim i na ustach moich, abym godnie i umiejętnie głosił Ewangelię Jego.
Amen. |
11. Ewangelia
Podczas uroczystej Mszy św. diakon, a
podczas cichej kapłan przechodzi na stronę Ewangelii i czyta (względnie śpiewa)
naznaczywszy poprzednio mszał, czoło, usta i piersi znakiem krzyża
W Ewangelii przemawia do nas sam Pan Jezus.
Wierni wstają
S. Dominus vobiscum.
M. Et cum spiritu tuo.
S. Sequentia (Initium) sancti Evangelii secundum Matthaeum (Marcum,
Lucam, Joannem).
M. Gloria tibi, Domine. |
K. Pan z wami.
W. I z duchem twoim.
K. Wyjątek z (Początek) Ewangelii według św. Mateusza (Marka,
Łukasza, Jana).
W. Chwała Tobie Panie. |
Skończywszy czytać Ewangelię kapłan całuje mszał
mówi po cichu:
| Per evangelica dicta deleantur nostra delicta.
M. Laus tibi, Christe. |
Przez te słowa Ewangelii niechaj będą zgładzone
przewinienia nasze.
W. Chwała Tobie Chryste. |
12. Kazanie.
13. Credo - Wyznanie wiary
Odmawia się w niedziele, święta Rytu
zdwojonego I klasy, w święta Pańskie i Matki Bożej, w święta Apostołów,
Ewangelistów oraz Doktorów, w końcu we Mszach wotywnych i uroczystościach
śpiewanych
| S. Credo in unum Deum:
M. Patrem omnipotentem, factorem caeli et terrae, * visibilium
omnium et invisibilium. * Et in unum Dominum, Iesum Christum, Filium Dei
unigenitum. * Et ex natus ante omnia saecula. * Deum de Deo, lumen de
lumine, Deum verum de Deo vero. * Genitum non factum, consubstantialem
Patri: per quem omnia facta sunt. Qui propter nos homines, et propter
nostra salutem descendit de caelis. * (PRZYKLEKNĄĆ) ET INCARNATUS
EST DE SPIRITU SANCTO EX MARIA VIRGINE: ET HOMO FACTUS EST. * Crucifixus
etiam pro nobis: sub Pontio Pilato passus, et sepultus est. * Et
resurrexit tertia die, secundum Scripturas. Et ascendit in caelum: sedet
ad dexteram Patris. * Et iterum venturus est cum gloria judicare vivos,
et mortuos: cujus regni non erit finis. * Et in Spiritum Sanctum,
Dominum et vivificantem: * Qui ex Patre Filioque procedit. * Qui cum
Patre et Filio simul adoratur, et conglorificatur: qui locutus est per
Prophetas. * Et unam, sanctam, catholicam et apostolicam Ecclesiam. *
Confiteor unum baptisma in remissionem peccatorum. * Et expecto
resurrectionem mortuorum. Et vitam (+) venturi saeculi. Amen. |
K. Wierzę w jednego Boga,
W. Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich
rzeczy widzialnych i niewidzialnych. I w jednego Pana Jezusa Chrystusa,
Syna Bożego jednorodzonego, który jest zrodzon przed wszystkimi wiekami.
Bóg z Boga, Światłość ze Światłości. Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego.
Zrodzony a nie stworzony, współistotny Ojcu, a przez Niego wszystko się
stało. On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z niebios.
(PRZYKLEKNĄĆ) I ZA SPRAWĄ DUCHA ŚWIĘTEGO PRZYJĄŁ CIAŁO Z MARYI
DZIEWICY I STAŁ SIĘ CZŁOWIEKIEM Ukrzyżowany również za nas, pod
Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany. I zmartwychwstał dnia
trzeciego, jak oznajmia Pismo. I wstąpił do nieba, siedzi po prawicy
Ojca. I powtórnie przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych, a
Królestwu Jego nie będzie końca. Wierzę w Ducha Świętego, Pana i
Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi, który z Ojcem i Synem
wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę, który mówił przez Proroków.
Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół Wyznaje jeden
chrzest na odpuszczenie grzechów. I oczekuję wskrzeszenia umarłych i
żywota wiecznego (+) w przyszłym świecie Amen. |
MSZA WIERNYCH
CZĘŚĆ PIERWSZA
14. Offertorium - Ofertorium
Kapłan całuje ołtarz i pozdrawia wiernych
wżywając wszystkich do modlitwy.
S. Dominus vobiscum.
M. Et cum spiritu tuo.
S. Oremus |
K. Pan z wami.
W. I z duchem twoim.
K. Modlmy sie.
|
Podczas ofiarowania chór śpiewa antyfonę offertorium
z danego dnia. We Mszach cichych kapłan sam ją odmawia. W chwili ofiarowania
oddajmy Panu Jezusowi całe nasze życie, wszystkie poczynania, troski i radości;
niech On złoży te dary nasze przed Tronem Bożym w niebie.
15. Ofiarowanie Chleba
Kapłan odkrywa kielich, ministrant dzwoni.
Następnie wznosząc patenę kapłan ofiarowuje chleb.
| Suscipe sancte Pater omnipotens aeterne Deus, hanc
immaculatam hostiam, quam ego indignus famulus tuus offero tibi Deo meo
vivo et vero, pro innumerabilibus peccatis et offensionibus et
negligentiis meis, et pro omnibus circumstantibus, sed et pro omnibus
fidelibus Christianis vivis atque defunctis: ut mihi et illis proficiat
ad salutem in vitam aeternam. Amen.
|
Przyjmij, Ojcze święty, wszechmocny, wiekuisty Boże, tę
hostię niepokalaną, którą ja niegodny sługa Twój, ofiarowuje Tobie, Bogu
mojemu żywemu i prawdziwemu, za niezliczone grzechy, zniewagi i
niedbalstwa moje, za wszystkich tu obecnych, a także za wszystkich
wiernych Chrześcijan, żywych i umarłych, aby mnie i im posłużyła do
zbawienia w życiu wiekuistym. Amen. |
Czyniąc pateną znak krzyża, składa chleb na ołtarzu.
16. Przygotowanie wina i wody
Ministranci przynoszą ampułki z winem i
wodą. Kapłan przeszedłszy na stronę Lekcji wlewa do kielicha wino i kilka kropel
wody, którą błogosławi (za wyjątkiem Mszy żałobnych). To połączenie wina i wody
czyni na pamiątkę krwi i wody, którą spłynęła z boku Chrystusa. Woda jest tez
symbolem wiernych, którzy wraz z Chrystusem, głową Kościoła, są złączeni jak
woda z winem i z Nim ofiarowują się Bogu Ojcu.
| Deus, qui humanae substantiae dignitatem mirabiliter
condidisti, et mirabilius reformasti: da nobis per hujus aquae et vini
mysterium, ejus divinitatis esse consortes, qui humanitatis nostrae
fieri dignatus est particeps, Jesus Christus, Filius tuus, Dominus
noster: Qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti Deus; per
omnia saecula saeculorum. Amen. |
Boże, któryś godność natury ludzkiej, przedziwnie
stworzył i jeszcze przedziwnej naprawił, spraw przez tę tajemnicę wody i
wina, abyśmy mieli uczestnictwo w Bóstwie Tego, który raczył stać się
uczestnikiem człowieczeństwa naszego, Jezus Chrystus, Syn Twój, Pan
nasz, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg: przez
wszystkie wieki wieków. Amen. |
17. Ofiarowanie wina.
Na środku ołtarza, kapłan podnosi kielich, a
następnie czyni nim znak krzyża nad ołtarzem.
| Offerimus tibi Domine, calicem salutaris, tuam
deprecantes clementiam: ut in conspectu divinae majestatis tuae, pro
nostra et totius mundi salute cum odore suavitatis ascendat. Amen. |
Ofiarujemy Ci, Panie, kielich zbawienia, Twojej żebrząc
łaskawości, aby jako wonność wdzięczną wzniósł się przed oblicze Twego
Boskiego Majestatu za nasze i całego świata zbawienie. Amen.
|
18. Polecenie ofiar.
Kapłan pochylony odmawia modlitwę Azariasza
w piecu gorejącym (Dan. III, 39-40)
| In spiritu humilitatis, et in animo contrito suscipiamur
a te Domine: et sic fiat sacrificium nostrum in conspectu tuo hodie, ut
placeat tibi Domine Deus. |
W duchu pokornych i w sercu skruszonych, przyjm nas, o
Panie, i niech ofiara nasza tak się dziś przed obliczem Twoim dokona,
aby się podobała Tobie, Panie Boże. |
Czyniąc znak krzyża kapłan prosi, aby Duch Święty
ofiarę pobłogosławił.
| Veni sanctificator omnipotens aeterne Deus, et (+)
benedic hoc sacrificium tuo sancto nomini praeparatum. |
Przyjdź, Dawco świętości, wszechmogący wiekuisty Boże, i
pobłogosław (+) tę ofiarę przygotowaną dla chwały świętego Imienia
Twojego. |
Kadzenie (tylko w
Mszach uroczystych)
19. Lavabo - Umycie rąk
Ministranci przynoszą utensylia do Lavabo.
Kapłan po okadzeniu lub zaraz po poleceniu ofiar przechodzi na stronę Lekcji i
umywa palce rąk. Jest to przypomnienie, że należy obudzić skruchę, aby móc
przystąpią do ofiary z duszą czystą.
Psalm 25
| Lavabo inter innocentes manus meas: et circumdabo altare
tuum Domine. Ut audiam vocem laudis: et enarrem universa mirabilia tua.
Domine dilexi decorem domus tuae, et locum habitationis gloriae tuae. Ne
perdas cum impiis Deus animam meam: et cum viris sanguinum vitam meam.
In quorum manibus iniquitates sunt: dextera eorum repleta est muneribus.
Ego autem in innocentia mea ingressus sum: redime me, et miserere mei.
Pes meus stetit in directo: in ecclesiis benedicam te Domine. Gloria
Patri... |
Umywam ręce na znak niewinności: I obchodzę ołtarz Twój
Panie. Ażeby śpiewać głośno chwałę Twoją, Aby wysławiać wszystkie cuda
Twoje. Umiłowałem, Panie, piękność domu Twego, Stałe mieszkanie Twego
Majestatu. Nie trąc mnie, Boże, razem z grzesznikami, Ni życia mego z
mężami krwawymi. Ich ręce bowiem splamione zbrodniami, Prawica pełna
zapłaty przekupstwa. Ja zaś swe życie wiodę w uczciwości, Ratuj mnie
przeto, bądź mi litościwy. Nogi moje stoją na gruncie bezpiecznym:
Pragnę Cię chwalić w gronie sług Twoich, Panie. Chwała Ojcu. |
"Gloria Patri" opuszcza się w okresie Męki Pańskiej
i we Mszach żałobnych.
20. Polecenie ofiar Trójcy Świętej
Kapłan pochylony na środku ołtarza, mówi:
| S. Suscipe sancta Trinitas hanc oblationem, quam
tibi offerimus ob memoriam passionis resurrectionis et ascensionis Jesu
Christi Domini nostri: et in honorem beatae Mariae semper virginis, et
beati Joannis Baptistae, et sanctorum Apostolorum Petri et Pauli, et
istorum, et omnium Sanctorum: ut illis proficiat ad honorem, nobis autem
ad salutem: et illi pro nobis intercedere dignentur in coelis, quorum
memoriam agimus in terris. Per eumdem Christum Dominum nostrum. Amen.
|
Przyjmij, Trójco Święta, tę ofiarę, którą Ci składamy na
pamiątkę męki, zmartwychwstania i wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa,
Pana naszego, oraz na cześć Najświętszej Maryi Zawsze Dziewicy, świętego
Jana Chrzciciela, świętych Apostołów Piotra i Pawła, a także tych
(których szczątki są w ołtarzu i wszystkich świętych: niech posłuży im
ku chwale, nam zaś pomoże do zbawienia; niechaj ci, których ze czcią
wspominamy na ziemi, raczą orędować za nami w niebie: przez tegoż
Chrystusa, Pana Naszego. Amen.
|
21. Wezwanie do modlitwy i Sekreta
Kapłan całuje ołtarz i zwraca się do
wiernych prósząc o szczególne skupienie i zjednoczenie w modlitwie.
| S. Orate, fratres, ut meum ac vestrum sacrificium
acceptabile fiat apud Deum Patrem omnipotentem. |
K. Módlcie się, Bracia, aby moja i wasza ofiara
była przyjęta przez Boga Ojca wszechmogącego. |
Odpowiadamy głośno z ministrantem:
| M. Suscipiat Dominus sacrificium de manibus tuis
ad laudem et gloriam nominis sui, ad utilitatem quoque nostram,
totiusque Ecclesiae suae sanctae. |
W. Niech przyjmie Pan ofiarę z rąk twoich na
cześć i chwałę Imienia swego, oraz na pożytek nasz i całego świętego
Kościoła swego. |
Kapłan odpowiada po cichu:
Po czym, z rękami nad ofiara, odmawia modlitwę (lub
modlitwy) przypadającą na dany dzien., w której poleca ofiary Bogu. Jest ona
zwana sekretą prawdopodobnie dlatego, że była odmawiana po cichu. Po ostatniej z
nich kapłan mówi głośno:
| S. Per omnia saecula saeculorum.
M. Amen. |
K. Przez wszystkie wieki wieków.
W. Amen. |
CZĘŚĆ DRUGA
Kapłan, dokonując ofiary mocą Chrystusową,
zanosi do Boga modlitwę uwielbienia i dziękczynienia. Dlatego nazywamy ją
eucharystyczną (eucharystein - dzieki czynic). Dwa razy jednak tę modlitwę
przerywa, aby odmówic modlitwę wstawienniczą.
22. Prefacja czyli Przedśpiew
Dialog przed Prefacją
S. Dominus vobiscum.
M. Et cum spiritu tuo.
S. Sursum corda.
M. Habemus ad Dominum.
S. Gratias agamus Domino Deo nostro.
M. Dignum et justum est. |
K. Pan z wami.
W. I z duchem twoim.
K. W górę serca,
W. Mamy je ku Panu.
K. (Pochylając głowę) Czyńmy dzięki Panu Bogu naszemu.
W. Godne jest to i sprawiedliwe.
|
Prefacja o Trójcy Przenajświętszej
Odmawiana w niedziele zwykle
| S. Vere dignum et justum est, aequum et salutare,
nos tibi semper, et ubique gratias agere: Domine sancte, Pater
omnipotens, aeterne Deus. Qui cum unigenito Filio tuo, et Spiritu Sancto,
unus es Deus, unus es Dominus: non in unius singularitate personae, sed
in unius Trinitate substantiae. Quod enim de tua gloria, revelante te,
credimus, hoc de Filio tuo, hoc de Spritu sancto, sine differentia
discretionis sentimus. Ut in confessione verae, sempiternaeque Deitatis,
et in personis proprietas, et in essentia unitas, et in majestate
adoretur aequalitas. Quam laudant Angeli, atque Archangeli, Cherubim
quoque ac Seraphim: qui non cessant clamare quotidie, una voce dicentes:
|
K. Prawdziwie jest to godnie i sprawiedliwie,
słusznie i zbawiennie, abyśmy zawsze i wszędzie dzięki Tobie czynili,
Panie święty, Ojcze wszechmogący, wiekuisty Boże; Ty z jednorodzonym
Synem Twoim i Duchem Świętym jeden jesteś Bóg, jeden Pan, nie jednością
jedynej osoby, ale w trzech Osobach jednej Istoty. Co bowiem z
objawienia Twego wierzymy o Twojej chwale, toż o Synu, to i o Duchu
Świętym, bez żadnej różnicy utrzymujemy; tak, iż wyznając prawdziwie i
wiekuiste Bóstwo, wielbimy Osób odrębność, w Istocie jedność i równość w
Majestacie. Co też wychwalają Aniołowie i Archaniołowie, Cherubiny i
Serafiny, którzy nie przestają wołać codziennie, mówiąc jednogłośnie:
|
23. Sanctus - Święty
Kapłan pochyla się i mówi, a ministrant
trzykroć dzwoni
| S. Sanctus, Sanctus, Sanctus, Dominus Deus
Sabaoth. Pleni sunt coeli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis. |
K. Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów.
Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej. Hosanna na wysokości. |
Czyniąc znak krzyża:
| Benedictus qui venit in nomine Domini. Hosanna in
excelsis. |
Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie. Hosanna na
wysokości. |
KANON MSZY SWIĘTEJ
Modlitwy Kanonu, którego pochodzenie sięga
pierwszych wieków Kościoła, odzwierciedlają dokładnie myśl Apostołów i
Zbawiciela. Dlatego powinniśmy z wielką czcią i radością odmawiać z kapłanem te
modlitwy, które uświęciła tak starodawna tradycja.
24. (Pierwsza) modlitwa wstawiennicza
Kapłan ogólnie poleciwszy ofiarę wstawia się
(a) za cały Kościół wojujący (b) za biorących udział w ofierze (c) w łączności z
Kościołem tryumfującym. "Naprzód należy polecić ofiary i wtedy wygłosić imiona
tych, których należy" (św. Innocenty I 417). Imiona odczytywano z tabliczek
zwanych dyptychami. Wypisywano na nich imiona żywych i umarłych, których
polecano modlitwom wiernych, oraz imiona świętych, których przy ofierze w dniu
danym wspominano.
Te Igitur - ogólne polecenie ofiar
| Te igitur clementissime Pater, per Jesum Christum Filium
tuum Dominum nostrum, supplices rogamus ac petimus, uti accepta habeas,
et benedicas haec (+) dona, haec (+) munera, haec (+) sancta sacrificia
illibata. |
Ciebie wiec, najmiłościwszy Ojcze, przez Jezusa
Chrystusa Syna Twojego, Pana naszego, pokornie błagamy i prosimy:
przyjmij te (+) dary, te (+) daniny, te (+) święte, nieskalane ofiary.
|
In Primis - Za Kosciół wojujący
| In primis quae tibi offerimus pro Ecclesia tua sancta
Catho- lica quam pacificare, custo- dire, adunare, et regere digneris
toto orbe terrarum: una cum famulo tuo Papa nostro N. et Antistite
nostro "N." et omnibus orthodoxis, atque Catholicae et Apostolicae fidei
cultoribus. |
Składamy Ci je przede wszystkim za Kościół Twój Święty,
powszechny: racz Go obdarzyć pokojem, strzec, jednoczyć i rządzić Nim na
całym okręgu ziemskim, wraz ze sługą Twoim Papieżem naszym N., i
Biskupem naszym N., i ze wszystkimi prawowiernymi powszechnej i
apostolskiej wiary wyznawcami. |
Memento - za uczestników (wspomnienie żywych)
| Memento Domine famulorum, famularumque tuarum "N." et
"N." et omnium circumstantium, quorum tibi fides cognita est, et nota
devotio, pro quibus tibi offerimus: vel qui tibi offerunt hoc
sacrificium laudis pro se, suisque omnibus: pro redemptione animarum
suarum, pro spe salutis et incolumitatis suae: tibique reddunt vota sua
aeterno Deo vivo et vero. |
Pomnij, Panie na sługi i służebnice Twoje N.N. i na
wszystkich tu obecnych, których wierność jest Ci wiadoma, a gorliwość
znana, za których tobie ofiarujemy i którzy Ci składają tę ofiarę
uwielbienia za siebie samych i za wszystkich swoich, za odkupienie dusz
swoich, w nadziei zbawienia i ocalenia swego, oddając dary swoje, Tobie,
Bogu wiecznemu, żywemu i prawdziwemu. |
Communicantes - w lacznosci z Kosciolem tryumfujacym
| S. Communicantes, et memoriam venerantes, in
primis gloriosae semper virginis Mariae genitricis Dei et Domini nostri
Jesu Christi: sed {et beati Joseph, ejusdem virginis sponsi} et beatorum
Apostolorum ac martyrum tuorum, Petri et Pauli, Andreae, Jacobi, Joannis,
Thomae, Jacobi, Philippi, Bartholomaei, Matthaei, Simonis et Thaddaei:
Lini, Cleti, Clementis, Xysti, Cornelii, Cypriani, Laurentii, Chrysogoni,
Joannis et Pauli, Cosmae et Damiani, et omnium sanctorum tuorum: quorum
meritis precibusque concedas, ut in omnibus protectionis tuae muniamur
auxilio. Per eumdem Christum Dominum nostrum. Amen. |
W świętym obcowaniu, ze czcią wspominamy przede
wszystkim wsławioną zawsze Dziewicę Maryję, Rodzicę Boga, Pana naszego,
Jezusa Chrystusa, a także Świętych Apostołów i Męczenników Twoich:
(Apostołów) Piotra i Pawła, Andrzeja, Jakuba Jana, Tomasza, Jakuba,
Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Szymona, i Tadeusza, (Papieży)
Linusa, Kleta, Klemensa, Ksystusa, Korneliusza, (Męczenników
Cypriana, Wawrzyńca, Chryzogona, Jana i Pawła, Kosmę i Damiana, i
wszystkich Świętych Twoich: racz dla ich zasług i modlitw wspierać nas w
każdej potrzebie pomocą Swojej opieki. Przez tegoż Chrystusa, Pana
naszego. Amen. |
25. Hanc Igitur - prośba o przyjęcie ofiary
Kapłan wyciąga dłonie nad Hostią i
kielichem, a gdy zaczyna błogosławić, ministrant dzwoni: - wierni klękają.
| Hanc igitur oblationem servitutis nostrae, sed et
cunctae familiae tuae, quaesumus, Domine, ut placatus accipias: diesque
nostros in tua pace disponas, atque ab aeterna damnatione nos eripi, et
in electorum tuorum jubeas grege numerari. Per Christum Dominum nostrum.
Amen. |
Prosimy Cię przeto, Panie, abyś tę ofiarę sług Twoich i
całej rodziny Twojej miłościwie przyjął, dni życia naszego w pokoju swym
ustalił i zechciał od wiecznego potępienia nas wybawić i zaliczyć w
poczet wybranych Twoich. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
|
26. Quam Oblationem - Prośba o przeistoczenie
Kulminacyjnym punktem w Ofierze Mszy Świętej
jest przeistoczenie chleba i wina w Ciało i Krew Pańską. Ofiara, które się
spełnia na ołtarzu, jest ta ofiara, która się dokonała na Kalwarii. Ten sam
Kapłan i Ofiara ta sama. Wzbudźmy w sobie wiarę w obecność Chrystusa pod
postaciami chleba i wina mówiąc po cichu, podczas podniesienia słowa św.
Tomasza: Pan Bóg i Bóg mój. (7 lat odp. dla tych, co mówią codzień odp. zup. raz
na tydzień pod zwykłymi warunkami. S. Pen. 26, I, 1937)
| Quam oblationem tu, Deus, in omnibus, quaesumus
benedictam (+), adscriptam (+), ratam (+), rationabilem, acceptabilemque
facere digneris: ut nobis Corpus (+), et Sanguis (+) fiat dilectissimi
Filii tui Domini nostri Jesu Christi. |
Wsród wszystkich ofiar, prosimy Cię, Ty Boże, racz te
pobło+gosławić, u+znać, za+twierdzić, prawdziwą i miłą sobie uczynić,
tak, żeby stała się dla nas Cia+łem i Krwią (+) najmilszego Syna
Twojego, Pana naszego, Jezusa Chrystusa. |
27. Konsekracja chleba
Kapłan bierze do rak Hostię
| S. Qui pridie quam pateretur, accepit panem in
sanctas ac venerabiles manus suas: et elevatis oculis in coelum ad te
Deum Patrem suum omnipotentem, tibi gratias agens, benedixit (+), fregit,
deditque discipulis suis, dicens: Accipite et manducate ex hoc omnes:
|
Który w przedzień Swej Męki wziął chleb w święte i
czczigodne ręce Swoje, a wzniósłszy oczy ku niebu do Ciebie, Boga, Ojca
Swego wszechmogącego, Tobie czyniąc dzięki, poblogo+sławił, połamał i
rozdał uczniom Swoim, mówiąc: Bierzcie i pożywajcie z niego wszyscy:
|
Kapłan pochyla się nad Hostią
| HOC EST ENIM CORPUS MEUM. |
TO JEST BOWIEM CIAŁO MOJE.
|
Gdy kapłan podnosi Hostię Najświętszą, ministrant
dzwoni, a wierni adorują w ciszy.
28. Konsekracja wina
Kapłan bierze do rąk Kielich.
| Simili modo postquam coenatum est, accipiens et hunc
praeclarum Calicem in sanctas ac venerabiles manus suas: item tibi
gratias agens, bene + dixit, deditque discipulis suis, dicens: Accipite,
et bibite ex eo omnes. |
Podobnież, gdy było po wieczerzy, ujmując i ten
przesławny Kielich w święte i czcigodne ręce Swoje, również dzięki Tobie
czyniąc, poblogo+sławił i podał uczniom Swoim, mówiąc: Bierzcie i pijcie
z niego wszyscy: |
Kapłan pochyla się nad Kielichem.
| HIC EST ENIM CALIX SANGUINIS MEI, NOVI ET AETERNI
TESTAMENTI: MYSTERIUM FIDEI: QUI PRO VOBIS ET PRO MULTIS EFFUNDETUR IN
REMISSIONEM PECCATORUM. |
TO JEST BOWIEM KIELICH KRWI MOJEJ, NOWEGO I WIECZNEGO
PRZYMIERZA: TAJEMNICA WIARY: KTÓRY ZA WAS I ZA WIELU WYLANY BĘDZIE NA
ODPUSZCZENIE GRZECHÓW. |
| Haec quotiescumque feceritis, in mei memoriam facietis.
|
To ile razy czynić będziecie, na moją czyńcie pamiątkę.
|
Gdy kapłan podnosi kielich, ministrant dzwoni: -
wierni adorują w ciszy Krew Przenajświętsza
29. Unde Et Memores - Wspomnienie Tajemnicy
Odkupienia (Anamneza)
Pamiątka Chrystusa, to nie tylko czcze
wspomnienie, ale rzeczywiste uobecnienie całej Tajemnicy Odkupienia - co też
podkreśla natychmiast kapłan w następnej modlitwie zwanej "anamneza" czyli
"wspomnienie".
| S. Unde et memores Domine, nos servi tui, sed et
plebs tua sancta, ejusdem Christi Filii tui Domini nostri tam beatae
passionis, nec non et ab inferis resurrectionis, sed et in coelos
gloriosae ascensionis: offerimus praeclarae majestati tuae de tuis donis
ac datis, hostiam (+) puram, hostiam (+) sanctam, hostiam (+)
immaculatam, Panem (+) sanctum vitae aeternae, et Calicem (+) salutis
perpetuae. |
Przeto i my słudzy Twoi, Panie, oraz lud Twój święty,
wspominając tak błogosławioną Mękę, jak też i Zmartwychwstanie z
otchłani i chwalebne Wniebowstąpienie tegoż Chrystusa, Syna Twojego,
Pana naszego, ofiarujemy przedostojnemu Majestatowi Twojemu, z darów i
dobrodziejstw Twoich, Hostię (+) czystą, Hostię (+) świetą, Hostię (+)
Niepokalaną, Chleb (+) święty wiekuistego życia i Kielich (+) zbawienia
wiecznego.
|
30. Supra Quae - Modlitwa o przyjęcie Ofiary
bezkrwawej
Bóg łaskawie przyjął ofiary Starego Zakonu,
które były tylko figurą Ofiary Chrystusa; o ile bardziej przychylnie raczy
wejrzeć na ofiarę Nowego Przymierza.
| S. Supra quae propitio ac sereno vultu respicere
digneris: et accepta habere, sicuti accepta habere dignatus es munera
pueri tui justi Abel, et sacrificium patriarchae nostri Abrahae: et quod
tibi obtulit summus sacerdos tuus Melchisedech, sanctum sacrificium,
immaculatam hostiam. |
Racz na nie wejrzeć przejednanym i łaskawym obliczem i
przyjąć je tak mile, jak mile przyjąć raczyłeś dary sprawiedliwego sługi
Twego Abla i ofiarę Patryarchy naszego Abrahama i tą, którą Ci złożył
najwyższy Kapłan Melchizedech, ofiarę świętą, Hostię niepokalaną.
|
31. Druga modlitwa wstawiennicza
Kapłan pochylony nad ołtarzem, modli się o
łaski dla uczestników Ofiary.
Owym aniołem, który ma ofiarę przedstawić jest sam Chrystus. Według innych jest
nim Duch Św. lub jakiś anioł ofiarnik.
Supplices - za uczestników Ofiary
| Supplices te rogamus, omnipotens Deus; jube haec
perferri per manus sancti Angeli tui in sublime altare tuum, in
conspectu divinae majestatis tuae: ut quotquot ex hac altaris
participatione, sacrosanctum Filii tui Corpus (+) et Sanquinem (+)
sumpserimus omni benedictione coelesti et gratia repleamur. Per eumdem
Christum, Dominum nostrum. Amen. |
Pokornie Cię błagamy, wszechmogący Boże, rozkaz, by ręce
świętego Anioła Twego zaniosły tę Ofiarę na niebiański Twój ołtarz,
przed oblicze Boskiego Majestatu Twego, abyśmy wszyscy, tego ołtarza
uczestnicy, pożywając przenajświętsze + Ciało i Krew + Syna Twego,
otrzymali z niebios pełnię błogosławieństwa i łaski. Przez tegoż
Chrystusa, Pana naszego. Amen. |
Memento - za zmarłych
| Memento etiam, Domine, famulorum famularumque tuarum
"N." et "N." qui nos praecesserunt cum signo fidei, et dormiunt in somno
pacis. |
Pomnij tez, Panie, na sługi i służebnice Twoje NN.,
którzy nas wyprzedzili ze znamieniem wiary i śpią snem pokoju.
(Przypomnij, za kogo się modlisz) |
| Ipsis Domine, et omnibus in Christo quiescentibus, locum
refrigerii, lucis et pacis, ut indulgeas, deprecamur. Per eumdem
Christum Dominum nostrum. Amen. |
Błagamy Cię, Panie, użycz im i wszystkim tym, którzy w
Chrystusie spoczywają, miejsca ochłody, światła i pokoju. Przez tegoż
Chrystusa, Pana naszego. Amen. |
Nobis Quoque Peccatoribus - w łącznosci z Kościołem
tryumfującym
Kapłan bije się w piersi, ministrant raz dzwoni.
| Nobis quoque peccatoribus famulis tuis, de multitudine
miserationum tuarum sperantibus, partem aliquam et societatem donare
digneris, cum tuis sanctis Apostolis et Martyribus: cum Joanne, Stephano,
Matthia, Barnaba, Ignatio, Alexandro, Marcellino, Petro, Felicitate,
Perpetua, Agatha, Lucia, Agnete, Caecilia, Anastasia, et omnibus sanctis
tuis: intra quorum nos consortium, non aestimator meriti, sed veniae,
quaesumus, largitor admitte. Per Christum Dominum nostrum. |
Nam także, grzesznym sługom Twoim, którzy pokładamy
nadzieję w mnóstwie litości Twojej, racz dąć jakiś udział i obcowanie ze
świętymi Twoimi Apostołami i Męczennikami: Janem (Chrzcicielem),
Szczepanem (Diakonem), Maciejem (Apostołem), Barnabą, Ignacym (Biskupem)
Aleksandrem, Marcelinem, Piotrem, (Męczennice) Felicytą, Perpetuą,
Agatą, Łucją, Agnieszką, Cecylią, Anastazją, i całym gronem Twych
Świętych; dopuść nas, prosimy, do ich współdziedzictwa, nie z naszych
zasług biorąc miarę, lecz przebaczeniem obdarzając Przez Chrystusa, Pana
naszego.
|
32. Zakończenie
| Per quem haec omnia, Domine, semper bona creas,
sanctificas (+), vivificas (+), benedicis (+) et praestas nobis. |
Przez Niego, Panie, te wszystkie dary zawsze dobrymi
stwarzasz, uswię+casz, oży+wiasz, błogo+sławisz i nam ich udzielasz.
|
Kapłan odkrywa kielich i czyni Hostią Św. pięć razy
znak krzyża, po czym podnosi kielich wraz z Hostią (małe podniesienie).
Jednocześnie wielbi Boga, mówiąc:
| Per ipsum (+), et cum ipso (+), et in ipso (+), est tibi
Deo Patri (+) omnipotenti, in unitate Spritus (+) Sancti, omnis honor et
gloria. |
Przez + Niego i z + Nim, i w + Nim masz, Boże Ojcze +
wszechmogący, w jedności Ducha + Świętego, wszelką cześć i chwałę. |
| S. Per omnia saecula saeculorum.
M. Amen. |
K. Przez wszystkie wieki wieków.
W. Amen. |
CZĘŚĆ TRZECIA
33. Pater Noster - Modlitwa Pańska
Teraz po złożeniu Ofiary, następuje uczta. W
odpowiedzi na nasze dary, prośby i błagania Bóg udzieli nam pokarmu świętego, w
którym są zawarte wszystkie łaski i dobrodziejstwa, bo pokarm ten, to sam Pan
Jezus pod postaciami chleba i wina. Jest to stwierdzenie, ze Bóg nas wysłuchał i
chce nam dopomóc, jako swym dzieciom. Jako przygotowanie do Komunii św. odmówmy
z głębi serca "Ojcze nasz" i prośmy Pana Jezusa, aby to Jego Ciało, które
spożywać będziemy, stało się nam lekarstwem dla duszy i ciała
| S. Oremus. Praeceptis sakutaribus moniti, et
divina institutione formati, audemus dicere: |
K. Módlmy się. Nauką zbawienną zachęceni i Boskim
ustanowieniem przygotowani, ośmielamy się mówić: |
| Pater noster, qui es in caelis, sanctificetur nomen tuum.
Adveniat regnum tuum. Fiat voluntas tua, sicut in caelo et in terra.
Panem nostrum quotidianum da nobis hodie. Et dimitte nobis debita nostra,
sicut et nos dimittimus debitoribus nostris. Et ne nos inducas in
tentationem.
|
Ojcze nasz, Któryś jest w niebie, święć się Imię Twoje.
Przyjdź królestwo Twoje, Bądź wola Twoja, jako w niebie tak i na ziemi:
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj. I odpuść nam nasze winy,
jako i my odpuszczamy naszym winowajcom. I nie wódź nas na pokuszenie.
|
M. Sed libera nos a malo.
S. [po cichu] Amen. |
W. Ale nas zbaw ode złego.
K. Amen.
|
Kapłan rozwija ostatnią prośbę:
Libera Nos
| Libera nos, quaesumus, Domine ab omnibus malis,
praeteris, praesentiset futuris: et intercedente beata et glorio- sa
semper Virgine Dei Geni- trice Maria, cum beatis Apostolis tui Petro et
Paulo, atque Andrea, et omnibus Sanctis, da propitius pacem in diebus
nostris: ut, ope misericordiae tuae adjuti, et a peccato simus semper
liberi et ab omni perturba- tione securi. Per eumden Dominum nostrum
Jesum Christum, Filium tuum. Qui tecum vivit et regnat in unitate
Spiritus Sancti Deus. |
Wybaw nas, prosimy Cię, Panie od wszelkich nieszczęść
przeszłych, obecnych i przyszłych, a za przyczyną Najświętszej i
chwalebnej zawsze Dziewicy, Bogarodzicy Maryi, świętych Apostołów Twoich
Piotra i Pawła, oraz Andrzeja i wszystkich Świętych, udziel nam
miłościwie pokoju za dni naszych, abyśmy wsparci pomocą miłosierdzia
Twego i od grzechu byli zawsze wolni i od wszelkiej trwogi bezpieczni.
Przez tegoż Pana naszego Jezusa Chrystusa, Syna Twojego, który z Tobą
żyje i króluje w jedności Ducha Świętego Bóg. |
34. Łamanie Chleba i modły o pokój
Obrzęd Łamania Chleba jest również symbolem
gwałtownej śmierci Chrystusa, połączenie zaś Hostii z Krwią wskazuje na Jego
zmartwychwstanie. Pierwszym owocem Eucharystii jest pokój, czyli jedność z
Bogiem i jedność między nami.
S. Per omnia saecula saeculorum.
M. Amen.
S. Pax (+) Domini sit (+) semper vobiscum (+).
M. Et cum spiritu tuo. |
K. Przez wszystkie wieki wieków.
W. Amen.
K. Pokój (+) Pana niech (+) będzie zawsze z wami (+).
W. I z duchem twoim. |
Kapłan wpuszcza cząstkę Hostii Św. do Kielicha,
mówiąc
| S. Haec commixtio et consecratio Corporis at
Sanguinis Domini nostri Jesu Christi fiat accipientibus nobis in vitam
aeternam. Amen. |
To połączenie i poświecenie Ciała i Krwi Pana naszego,
Jezusa Chrystusa, niech się nam, którzy je przyjmujemy, przyczyni do
żywota wiecznego. Amen. |
Agnus Dei - Baranku Bozy
Pochylając się i uderzając się trzykroć w
piersi, kapłan mówi:
S. Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere
nobis. Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, dona nobis pacem. |
K. Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj
się nad nami. (2 razy)
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, obdarz nas pokojem. |
35. Modlitwy przed Komunią
Następują trzy ciche prywatne modlitwy
kapłana, pięknie przypominające skutki, jakie Komunia ma spowodować w duszach
naszych: pokój, uzdrowienie, łaskę Bożą. Opieramy się w tej chwili na zasługach
Chrystusa i wierze Kościoła.
Domine Jesus Christe I
| Domine Jesu Christe, qui dixisti Apostolis tuis: pacem
relinquo vobis, pacem meam do vobis: ne respicias peccata mea, sed fidem
Ecclesiae tuae; eamque secundum voluntatem tuam pacificare et coadunare
digneris. Qui vivis et regnas Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.
|
Panie Jezu Chryste, któryś rzekł Apostołom Twoim: pokój
wam zostawiam, pokój Mój wam daje, patrz nie na grzechy moje, lecz na
wiarę Twojego Kościoła, i racz go według Twej woli obdarzać pokojem i w
jedności umacniać, który żyjesz i królujesz Bóg, przez wszystkie wieki
wieków. Amen. |
Domine Jesu Christe II
| Domine Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntate
Patris cooperante Spritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificasti:
libera me per hoc sacrosanctum Corpus et Sanguinem tuum ab omnibus
iniquitatibus meis et universis malis: et fac me tuis semper inhaerere
mandatis: et a te nunquam separari permittas: qui cum eodem Deo Patre et
Spiritu Sancto vivis et regnas Deus in saecula saeculorum. Amen. |
Panie Jezu Chryste, Synu Boga żywego, który z woli Ojca
za sprawa Ducha Świętego, przez śmierć Swoją świat ożywiłeś, wybaw mnie
przez to Przenajświętsze Ciało i Krew Twoją od wszelkich nieprawości
moich i od wszelkiego zła i spraw, bym zawsze strzegł przykazań Twoich i
nie dozwól, bym się kiedykolwiek odłączył od Ciebie, który z tymże Ojcem
i Duchem Świętym żyjesz i królujesz Bóg, na wszystkie wieki wieków.
Amen.
|
Perceptio Corporis
| Perceptio Corporis tui, Domine Jesu Christe, quod ego
indignus sumere praesumo, non mihi proveniat in judicium et
condemnationem: sed pro tua pietate prosit mihi ad tutamentum mentis et
corporis, et ad medelam percipiendam. Qui vivis et regnas cum Deo Patre
in unitate Spiritus Sancti Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.
|
Przyjęcie Ciała Twego, Panie Jezu Chryste, które ja,
niegodny sługa, spożywać się ważę, niechaj mi się nie obróci na sąd i
potępienie, lecz niechaj raczej posłuży mi ku obronie i uzdrowieniu
duszy i ciała: który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha
Świętego Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. |
36. Komunia kapłana
Kapłan przyklęka, bierze do rąk Hostię św.,
aby ją przyjąć i mówi:
| Panem coelestem accipiam et nomen Domini invocabo. |
Chleb niebiański przyjmę i wezwę Imienia Pana. |
Trzymając Hostię Świętą w lewej dłoni, kapłan uderza
się w piersi trzy razy, a ministrant dzwoni:
| Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed
tantum dic verbo, et sanabitur anima mea (ter.) |
Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł do wnętrza mego,
ale rzeknij tylko słowem, a będzie uzdrowiona dusza moja.
(trzykrotnie) |
Trzymając Hostię Świętą w prawej ręce, kapłan czyni
Nią znak krzyża i mówi:
| Corpus Domini nostri Jesu Christi custodiat animam meam
in vitam aeternam. Amen. |
Ciało Pana naszego Jezusa Chrystusa niechaj strzeże
duszy mojej na żywot wieczny. Amen. |
Po chwili kapłan bierze do rąk Kielich i modli się
słowami psalmu, który Chrystus odmawiał w czasie Ostatniej Wieczerzy:
| Quid retribuam Domino pro omnibus, quae retribuit mihi?
Calicem salutaris accipiam, et nomen Domini invocabo. Laudans invocabo
Dominum, et ab inicimcis meis salvus ero. |
Cóż zwrócę Panu za wszystko, co dla mnie uczynił;
Kielich zbawienia wezmę i wezwę Imienia Pana. Wielbiąc zawołam do Pana i
od nieprzyjaciół moich będę ocalony. |
| Sanguis Domini nostri Jesu Christi custodiat animam meam
in vitam aeternam. Amen. |
Krew Pana naszego Jezusa Chrystusa niechaj strzeże duszy
mojej na żywot wieczny. Amen. |
37. Komunia wiernych
Kapłan zwraca się do wiernych z Cyborium i
trzymając Hostię Świętą, mówi:
| Ecce Agnus Dei, ecce Qui tollit peccata mundi. |
Oto Baranek Boży: oto który gładzi grzechy świata |
Bij się w piersi i mów wraz z ministrantem
(kapłanem):
| Domine, non sum dignus ut intres sub tectum meum: sed
tantum dic verbo, et sanabitur anima mea (ter.) |
Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł do wnętrza mego,
ale rzeknij tylko słowem, a będzie uzdrowiona dusza moja.
(trzykrotnie) |
Podając Komunię Świętą, kapłan mówi:
| S.Corpus Domini nostri Jesu Christi custodiat
animam tuam in vitam aeternam. Amen. |
Ciało Pana naszego Jezusa Chrystusa niechaj strzeże
duszy Twojej na żywot wieczny. Amen. |
Gdy wszyscy otrzymali Komunie Świętą, kapłan powraca
na ołtarz i umieszcza Cyborium w Tabernakulum.
38. Dziękczynienie
Po czym ministrant bierze ampułki i nalewa wina do
kielicha. Kapłan modli się:
| Quod ore sumpsimus Domine, pura mente capiamus: et de
munere temporali fiat nobis remedium sempiternum. |
Cośmy usty spożyli, Panie, daj czystym przyjąć umysłem,
a dar ten doczesny niech się nam stanie lekarstwem na wieczność
|
Ministrant polewa palce kapłana winem i wodą -
Kapłan modli się.
| Corpus tuum, Domine, quod sumpsi, et Sanguis, quem
potavi, adhaereat visceribus meis: et praesta, ut in me non remaneat
scelerum macula, quem pura et sancta refecerunt sacramenta. Qui vivis et
regnas in saecula saeculorum. Amen. |
Ciało Twe, Panie, które spożyłem, i Krew, którą wypiłem,
niech przywrze do mego wnętrza, i spraw, aby zmaza grzechów nie została
we mnie, którego czyste i święte posiliły Sakramenta. Który żyjesz i
królujesz na wieki wieków. Amen. |
Kapłan wyciera kielich i przykrywa go welonem. -
Ministrant przenosi Mszał.
39. Communio - Śpiew przy Komunii
Po czym kapłan przechodzi na stronę Lekcji i
odczytuje Komunie.
40. Postcommunio - Modlitwy po Komunii
S. Dominus vobiscum.
M. Et cum spiritu tuo.
S. Oremus. |
K. Pan z wami.
W. I z duchem Twoim.
K. Módlmy sie.
|
Kapłan odczytuje modlitwę Postcommunio. Dziękujmy
razem z kapłanem Panu Bogu, że nas raczył posilić Ciąłem Syna Swego Jezusa
Chrystusa i prośmy, aby ta Komunia Św. dała nam siłę do spełnienia naszych
obowiązków i doprowadziła do życia wiecznego przez tegoż Chrystusa, Pana
naszego, który z Bogiem Ojcem żyje i króluje w jedności Ducha Świętego.
S. Per omnia saecula saeculorum.
M. Amen. |
K. Przez wszystkie wieki wieków.
W. Amen. |
Po skończonych modlitwach kapłan wraca na środek
ołtarza, całuje go i zwracając się do wiernych, mówi:
S. Dominus vobiscum.
M. Et cum spiritu tuo.
S. Ite, missa est.
M. Deo gratias. |
K. Pan z wami.
W. I z duchem twoim.
K. Idźcie, Msza się skończyła.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
41. Placeat Tibi - Ostatnia modlitwa.
Pochylając się nad ołtarzem, kapłan mówi:
| S.Placeat tibi, sancta Trinitas, obsequium
servitutis meae: et praesta, ut sacrificium quod oculis tuae majestatis
indignus obtuli, tibi sit acceptabile, mihique, et omnibus proquibus
illud obtuli, sit te miserante propitiabile. Per Christum Dominum
nostrum. Amen. |
O Trójco Przenajświętsza, niechaj Ci miłym będzie hołd
służby mojej i spraw aby ta ofiara, którą ja niegodny zaniosłem przed
oczy majestatu Twego, była Tobie przyjemna, mnie zaś i wszystkim, za
których ją złożyłem, stała się przejednaniem dzięki Twemu miłosierdziu.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. |
Błogosławieństwo
Kapłan całuje ołtarz, a na słowo "Pater" odwraca
się do wiernych.
S. Benedicat vos omnipotens Deus, Pater, et
Filius (+), et Spiritus Sanctus.
M. Amen. |
K. Niech was błogosławi wszechmogący Bóg, Ojciec
i Syn (+), i Duch Święty.
W. Amen. |
42. Ostatnia Ewangelia
Kapłan przechodzi na stronę Ewangelii. Czyni znak
krzyża najpierw na ołtarzu, potem na swym czole, ustach i sercu.
S. Dominus vobiscum.
M. Et cum spiritu tue.
S. (+) Initium sancti Evangelii secundum Joannem.
M. Gloria tibi Domine. |
K. Pan z wami.
W. I z duchem twoim.
K. (+) Początek świętej Ewangelii według Świętego Jana.
W. Chwała Tobie Panie. |
| In prinicipio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et
Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta
sunt, et sine ipso factum est nihil quod factum est. In ipso vita erat,
et vita erat lux hominum: et lux in tenebris lucet, et tenebrae eam non
comprehenderunt. |
Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, a Bogiem
było Słowo. Ono to było na początku u Boga. Wszystko przez nie się
stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a
Życie było Światłością ludzi, a Światłość w ciemnościach świeci, a
ciemności Jej nie ogarnęły. |
| Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Joannes. Hic
venit in testimonium, ut testimonium perhiberet de lumine, ut omnes
crederent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimonium perhiberet de
lumine. |
Był człowiek posłany od Boga, a na imię mu było Jan. Ten
przyszedł na świadectwo, aby świadectwo dąć o Światłości, aby przezeń
wszyscy uwierzyli. Nie był on Światłością, ale miął świadczyć o
Światłości. |
| Erat lux vera quae illuminat omnem hominem venientem in
hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus
eum non cognovit. In propria venit, et sui eum non receperunt. Quotquot
autem receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri, his qui
credunt in nomine ejus. Qui non ex sanguinibus, neque ex voluntate
carnis, neque ex voluntate viri, sed ex Deo nati sunt. |
Było Światło prawdziwe, które oświeca każdego człowieka,
gdy na ten świat przychodzi. Ono było na świecie, a świat przez nie
został uczynion, a świat Go nie poznał. Do swego przyszło, a swoi Go nie
przyjęli. Tym zaś wszystkim, którzy Go przyjęli, dało moc, by się stali
synami Bożymi, tym co wierzą w Imię Jego, którzy nie ze krwi, ani z
pożądliwości ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili. |
| (hic genuflectitur) ET VERBUM CARO FACTUM EST, et
habitavit in nobis et vidimus gloriam ejus, gloriam quasi unigeniti a
Patre, plenum gratiae et veritatis. |
(tu wszyscy klękają) A SŁOWO CIAŁEM SIĘ STAŁO i
mieszkało między nami. I oglądaliśmy chwałę Jego, chwale jako
Jednorodzonego od Ojca, pełnego łaski i prawdy. |
| M. Deo gratias.
|
W. Bogu niech będą dzięki. |
MODLITWY PO KAŻDEJ CICHEJ MSZY ŚWIĘTEJ
Przez Ojca Św. Leona XIII przepisane.
Po cichej Mszy Św., kapłan klęcząc u stopni ołtarza,
mówi z wiernymi poniższe modlitwy. Zaleca się wiernym samodzielne odmawianie
tych modlitw także po Mszach Św. uroczystych.
Salutatio Angelica - Pozdrowienie Anielskie
| Ave Maria (ter) |
Zdrowaś Maryjo (trzy razy)
|
Antyfona
| Salve Regina, Mater misericordiae. Vita, dulcedo, et
spes nostra, salve. Ad te clamamus exsules filii Hevae. Ad te
Suspiramus, gementes et flentes in hac lacrimarum valle. Eja ergo,
Advocata nostra, illos tuos misericordes oculos ad nos converte. Et
Jesum, benedictum fructum ventris tui, nobis post hoc exsilium ostende.
O clemens, o pia, o dulcis Virgo Maria. |
Witaj Królowo, Matko litości, życie słodkości i nadziejo
nasza, witaj! Do Ciebie wołamy, wygnańcy, synowie Ewy. Do Ciebie
wzdychamy, jęcząc i plącząc na tym łez padole. Racz przeto, Orędowniczko
nasza, miłosierne oczy twoje zwrócić na nas i na Jezusa, błogosławiony
owoc żywota twego okaz nam po tym wygnaniu. O łaskawa, o litościwa, o
słodka Panno Maryjo! |
V. Ora pro nobis, sancta Dei Genitrix.
R. Ut digni efficiamur promissionibus Christi. |
V. Módl się za nami świętą Boża Rodzicielko.
R. Abyśmy się stali godnymi obietnic Pana Chrystusowych. |
Oremus. Deus refugium nostrum et virtus, populum ad te
clamantem propitius respice; et intercedente gloriosa et immaculata
Virgine Dei Genitrice Maria, cum beato Josepho ejus Sponso, ac beatis
Apostolis tuis Petro et Paulo, et omnibus Sanctis, quas pro conversione
peccatorum, pro libertate et exaltatione sanctae Matris Ecclesiae,
preces effundimus, misericors et benignus exaudi. Per eumden Christum,
Dominum nostrum.
R. Amen. |
Módlmy się. Boże, ucieczko nasza i mocy, wejrzyj
łaskawie na lud Twój do Ciebie wołający i za przyczyną chwalebnej i
niepokalanej Dziewicy i Matki Bożej Maryi, z świętym jej Oblubieńcem
Józefem, z świętymi Apostołami Twoimi Piotrem i Pawłem, oraz wszystkimi
Świętymi, wysłuchaj miłościwie i łaskawie prośby nasze, które za
nawrócenie grzeszników, za wolność i wywyższenie świętej Matki Kościoła
naszego do Ciebie zanosimy. Przez tegoż Chrystusa, Pana naszego.
R. Amen. |
Modlitwa do Św. Michała Archanioła (Egzorcyzm prywatny)
Sancte Michael Archangele, defende nos in proelio,
contra nequitiam et insidias diaboli esto praesidium. Imperet illi Deus,
supplices deprecamur: tuque, Princeps militiae caelestis, Satanam
aliosque spiritus malignos, qui ad perditionem animarum pervagantur in
mundo, divina virtute, in infernum detrude.
R. Amen. |
Święty Michale Archaniele! Wspomagaj nas w walce, a
przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go
Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy, a Ty, Wodzu niebieskich
zastępów, Szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym
świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła
W. Amen. |
Wezwanie do Najśw. Serca Pana Jezusa (dodane przez Sw. Piusa X)
V. Cor Jesu sacratissimum
R. Miserere nobis. (ter) |
V. Najswiętsze Serce Jezusa.
R. Zmiłuj sią nad nami! (trzy razy) |
• Msza Trydencka
 |
|
|
|
kartka z kalendarza
