Pielgrzymka Benedykta XVI do Polski
25 - 28 maja 2006 r. Przemówienie Ojca Świętego
Spotkanie z chorymi, Łagiewniki Umiłowani Bracia i Siostry!
Cieszę się, że mogę się z wami spotkać przy okazji mojej wizyty w tym
sanktuarium Bożego Miłosierdzia. Z serca pozdrawiam was wszystkich: chorych,
opiekunów, kapłanów, którzy w tym sanktuarium prowadzą pracę duszpasterską,
siostry Matki Bożej Miłosierdzia, członków „Faustinum” i wszystkich tu obecnych.
W tej okoliczności stajemy przed dwiema tajemnicami: tajemnicą ludzkiego
cierpienia i tajemnicą Bożego miłosierdzia. Na pierwszy rzut oka te dwie
tajemnice wydają się sobie przeciwstawiać. Kiedy jednak staramy się je zgłębić w
świetle wiary, widzimy, że istnieje pomiędzy nimi harmonia, dzięki tajemnicy
krzyża Chrystusa. Jak powiedział Jan Paweł II, krzyż „stanowi najgłębsze
pochylenie się Bóstwa nad człowiekiem […]. Krzyż stanowi jakby dotknięcie
odwieczną miłością najboleśniejszych ran ziemskiej egzystencji człowieka”
17.08.2002). Wy, drodzy chorzy, naznaczeni cierpieniem ciała i ducha, jesteście
najbardziej zjednoczeni z krzyżem Chrystusa, a równocześnie jesteście
najbardziej wymownymi świadkami miłosierdzia Bożego. Dzięki wam, przez wasze
cierpienie On z miłością pochyla się nad ludzkością. To wy, mówiąc w zaciszu
serca: „Jezu, ufam Tobie”, uczycie nas, że nie ma innej głębszej wiary, innej,
żywszej nadziei, innej gorętszej miłości od tej, jaką żywi człowiek, który w
nieszczęściu zawierza siebie pewnym dłoniom Boga. A ręce ludzi, którzy wam
pomagają w imię miłosierdzia, niech będą przedłużeniem tych Bożych dłoni.
Bardzo chciałbym przytulić każdego i każdą z was. Choć w praktyce nie jest to
możliwe, w duchu przytulam was do serca, i udzielam wam mojego Apostolskiego
Błogosławieństwa, w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. • główna
strona Pielgrzymki
|
Nie
lękajcie się
