Pielgrzymka Benedykta XVI do Polski
25 - 28 maja 2006 r.
Przemówienie Prezesa Polskiej Rady Ekumenicznej
Abp. Jeremiasza, Warszawa, Kościół św. Trójcy
Błogosławiony, który przychodzi do naszego Pana Jezusa Chrystusa!
Wasza Świątobliwość,
W imieniu Kościołów członkowskich Polskiej Rady Ekumenicznej serdecznie witam
Waszą Świątobliwość w tej gościnnej luterańskiej świątyni.
Członkami Rady są Kościoły wywodzące się z tradycji Reformacji, z nurtu
starokatolickiego i Kościół Prawosławny. Są to Kościół Ewangelicko-Augsburski,
Kościół Ewangelicko-Reformowany, Kościół Ewangelicko-Metodystyczny, Kościół
Chrześcijan Baptystów, Kościół Polskokatolicki, Kościół Starokatolicki
Mariawitów i Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny.
Powstanie Polskiej Rady Ekumenicznej było wynikiem wielu inicjatyw ekumenicznych
w latach 20. i 30. XX wieku. Jej pierwszy kształt organizacyjny nakreślono
jeszcze podczas drugiej wojny światowej w 1944 roku.
Wierni Kościołów członkowskich Rady cieszą się, że w programie pierwszej wizyty
Waszej Świątobliwości w naszym kraju jest miejsce na to ekumeniczne nabożeństwo
Słowa Bożego.
Jest ono kontynuacją tradycji ekumenicznej, której początkiem była pierwsza
wizyta Poprzednika Waszej Świątobliwości Papieża Jana Pawła II w Polsce. A przed
15 laty gościliśmy Go tu, w tej świątyni i z uwagą wsłuchiwaliśmy się w Jego
słowa, które dla sprawy jedności chrześcijan w Polsce były niezwykle ważne i
przyniosły obfity plon. Jan Paweł II powiedział wówczas, że tolerancja to za
mało. Musimy przejść do następnego etapu, do etapu wzajemnego szacunku i
wspólnego działania.
Obecna pielgrzymka Waszej Świątobliwości do Polski jest wielkim wydarzeniem
zarówno w życiu Kościoła Rzymskokatolickiego, jak i innych Kościołów
chrześcijańskich w Polsce. Jest ważnym wydarzeniem dla wyznawców innych religii,
jest także wielkim wydarzeniem politycznym.
W Polsce dialog ekumeniczny Kościołów członkowskich Polskiej Rady Ekumenicznej z
siostrzanym Kościołem Rzymskokatolickim nabrał szczególnej intensywności po II
Soborze Watykańskim. Od tego czasu rozpoczęły się niezliczone kontakty na
różnych płaszczyznach i w różnych miejscach.
Jako rzecz oczywistą przyjmujemy teraz współpracę teologów i uczelni
teologicznych. Starannie i pieczołowicie przygotowujemy i w duchu modlitewnym
obchodzimy Ekumeniczny Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. Podpisaliśmy
wspólną deklarację o wzajemnym uznaniu chrztu świętego. Polskie Towarzystwo
Biblijne zorganizowało ekumeniczny zespół tłumaczy Pisma Świętego. Wydany został
wspólny nowy przekład ksiąg Nowego Testamentu. Kontynuowane są prace nad nowym,
również wspólnym przekładem ksiąg Starego Testamentu. W wielu miejscach rozwija
się wspaniale praca ekumeniczna na płaszczyźnie parafialnej.
Do problemów trudnych i wymagających szczególnej troski należy sprawa małżeństw
o różnej przynależności konfesyjnej. Dlatego cierpliwie i z wielką nadzieją
oczekujemy wyników rozpoczętej wspólnej pracy nad ekumeniczną instrukcją
dotyczącą małżeństw osób należących do różnych Kościołów. Praca ta jest
prowadzona pod auspicjami Wspólnej Komisji złożonej z przedstawicieli
Konferencji Episkopatu Kościoła Rzymskokatolickiego i Kościołów członkowskich
Rady. Korzystamy w tej pracy przede wszystkim z doświadczeń Kościołów we
Włoszech i Austrii.
Kościoły członkowskie Rady są również członkami Konferencji Kościołów
Europejskich, Światowej Rady Kościołów i światowych związków wyznaniowych.
IX Zgromadzenie Ogólne Światowej Rady Kościołów, które odbyło się w lutym tego
roku w Porto Alegre w Brazylii na terenie Katolickiego Uniwersytetu z udziałem
licznej delegacji Kościoła Rzymskokatolickiego stanowi ważny etap również w
rozwoju współpracy Kościołów członkowskich ŚRK z Kościołem Rzymskokatolickim.
Rodzi to nadzieję na kontynuację i rozszerzenie tej współpracy w przyszłości.
Potwierdzeniem tej nadziei jest Encyklika Waszej Świątobliwości "Deus caritas
est". Wielu chrześcijan nazwało ją spontanicznie encykliką miłości. Wierzymy, że
przyczyni się ona do intensyfikacji wspólnych działań na rzecz ochrony godności
człowieka, sprawiedliwości społecznej, budowania wzajemnego zaufania. W dążeniu
do świata pokoju i sprawiedliwości łączymy się z wszystkimi ludźmi dobrej wiary,
wierzącymi i niewierzącymi.
W Ewangelii Jana czytamy Jego słowa: "Nowe przykazanie daję wam, abyście się
wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem; abyście się i wy wzajemnie miłowali.
Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć
będziecie" (Jn.13,34-35). Ludzkość może pokonać wszystko, co grozi jej zagładą,
jeśli stworzy kulturę miłości.
Na płaszczyźnie teologicznej przejawem tej kultury jest dialog, którego
przedmiotem są rzeczywiste różnice i problemy. Dlatego cieszymy się, że jest
kontynuowany dialog Kościoła Rzymskokatolickiego ze Światową Federacją
Luterańską i z innymi Kościołami.
Szczególne nadzieje łączymy ze wznowieniem dialogu prawosławno-katolickiego.
Tematy tego dialogu, w tym przede wszystkim rola Biskupa Rzymu w Kościele, dają
nadzieję, że mimo wszystko na drodze ku jedności wszystkich wyznających wiarę w
Jezusa Chrystusa jako swego Pana i Zbawiciela zostały dokonane ogromne postępy.
Wierzymy, że Duch Święty będzie nas prowadził na tej drodze.
W pierwszym dniu pielgrzymki Waszej Świątobliwości do naszego kraju wyrażamy
nadzieję, że Wasza Świątobliwość pozna jeszcze lepiej nasz kraj, jego
osiągnięcia i troski. Wierzymy też, że spotkanie z bogobojnym narodem Polski,
bez względu na przynależność kościelną, będzie wielkim wydarzeniem wzmacniającym
wiarę nas wszystkich, ożywiającą i inspirującą w trudach głoszenia Ewangelii, w
pracy na rzecz jedności Kościoła i w budowaniu kultury miłości. Bo przecież
miłość " nie raduje się z niesprawiedliwości, ale raduje się z prawdy; wszystko
zakrywa, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko znosi. Miłość
nigdy nie ustaje…".
• główna
strona Pielgrzymki
|
Nie
lękajcie się
