Wyższe Seminarium Duchowne
Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Krakowskiej
23 maja 1601 Na synodzie diecezjalnym wydano dekret o założeniu seminarium. 20
grudnia 1602 kardynał Bernard Maciejowski podjął decyzję o erygowaniu
seminarium. W lipcu 1603 pierwsi alumni zamieszkali w seminarium usytuowanym na
Wawelu zwanym od swego położenia zamkowym (in arce). 14 maja 1682 dekretem
Kapituły Katedralnej seminarium zamkowe zostaje oddane pod zarząd Księży
Misjonarzy pozostając jednak seminarium diecezjalnym. W czasie swych rządów w
diecezji (1720 - 1732) bp Konstanty Felicjan Szaniawski przebudował budynek
seminaryjny znacznie go powiększając. 28 maja 1732 bp Szaniawski powołał drugie
seminarium w Krakowie - u Księży Misjonarzy na Stradomiu. Było to seminarium
zarówno internum (dla kandydatów do zgromadzenia), jak i externum (dla alumnów
przygotowujących się do pracy w diecezji). 10 marca 1758 powstało trzecie
seminarium w Krakowie. Było one związane z Uniwersytetem, przez co nosiło nazwę
akademickie. Ulokowane zostało w domu na ul. Gołębiej. 18 grudnia 1801 władze
austriackie zamknęły seminaria akademickie i zamkowe. 23 grudnia 1801 decyzją
rządu wiedeńskiego wcielono seminaria akademickie i zamkowe do seminarium Księży
Misjonarzy na Stradomiu. 28 września 1901 powstało nowe seminarium diecezjalne
przy ul. Podzamcze. Powołał go oraz zatroszczył się o wzniesienie odpowiedniego
budynku biskup krakowski kardynał Jan Puzyna (1895 - 1911). Zarząd nowego
seminarium stanowili księża diecezjalni. W latach 1914 - 1921 budynek seminarium
pozostawał w obcych rękach. Mieścił się tu szpital wojskowy (do 1918), potem
sztab wojsk gen. Hallera (do 1920), wreszcie siedziba amerykańskiego Czerwonego
Krzyża. Alumni mieszkali w tym czasie w pałacu biskupim oraz w domach przy ul.
Kanoniczej 23 i 25. 1926 - 1928 rozbudowa gmachu seminarium podjęta z inicjatywy
arcybiskupa Adama Stefana Sapiehy (1911 - 1951). 8 listopada 1939 budynek
seminarium został zajęty przez Niemców (SS-Burgwache). W okresie wojny
seminarium krakowskie nie zaprzestało działalności do jesieni 1941 funkcjonowało
oficjalnie mieszcząc się w Domu Katolickim (obecnie Filharmonia Krakowska). Od
jesieni 1941 roku abp Sapieha zorganizował tajne seminarium - klerycy mieszkali
przy parafiach, spotykali się na tajnych wykładach w pałacu biskupim. We
wrześniu 1944 roku decyzją Ks. Arcybiskupa wszyscy alumni zamieszkali w domu
biskupów krakowskich. Od Wielkanocy 1945 rozpoczęto normalne zajęcia na Wydziale
Teologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. 20 października 1945 roku seminarium
wróciło do swojego domu przy ul. Podzamcze. 11 sierpnia 1954 uchwałą Rady
Ministrów usunięto Wydział Teologiczny z Uniwersytetu. Działalność Wydziału
kontynuowano w Seminarium Krakowskim. Od roku 1974 uzyskał tytuł Papieskiego
Wydziału Teologicznego. W roku 1981 przekształcony w trójwydziałową Papieską
Akademię Teologiczną, której studentami są alumni Krakowskiego Seminarium. W
roku 1954 diecezja oddała na użytkowanie seminarium budynek przy ul.
Piłsudskiego 4 (wówczas Manifestu Lipcowego 4). Lata 70. i 80. XX wieku to czas
wielu remontów i rozbudowy obydwu domów seminarium. Konieczność tych prac była
związana ze wzrostem liczby kleryków kształcących się w seminarium. Prace te
były wykonane z inicjatywy metropolitów kardynała Karola Wojtyły i kardynała
Franciszka Macharskiego. 13 sierpnia 1991 Krakowskie Seminarium Duchowne gościło
w swych murach Ojca Świętego Jana Pawła II - niegdyś alumna tegoż seminarium. 17
listopada 2001 uroczysty obchód 400-lecia Seminarium Duchownego w Krakowie.
• informacje dla
kandydatów
Wyższe Seminarium Duchowne Archidiecezji Krakowskiej
ul. Podzamcze 8; 31-003 Kraków
tel. 012-421-62-22, 012-422-90-92
tel./fax 012-422-72-79
ul. Piłsudskiego 4; 31-109 Kraków
tel. 012-422-22-42, 012-422-04-97, 012-421-82-77
e-mail: wsdark@jadwiga.pat.krakow.pl
Źródło: www.wsd.diecezja.krakow.pl
 | 
kartka z kalendarza
