Boże Ciało
Boże Ciało w Kościele katolickim, to uroczystość liturgiczna ku czci
Najświętszego Sakramentu. Wierni szczególnie wspominają Ostatnią Wieczerzę i
Przeistoczenie chleba i wina w Ciało i Krew Jezusa Chrystusa. W Polsce Boże
Ciało obchodzi się w czwartek po oktawie Zesłania Ducha Świętego, a więc jest to
święto ruchome wypadające
zawsze 60 dni po Wielkanocy.
W niektórych krajach może być obchodzone w inny dzień.
Święto to zostało ustanowione na skutek widzeń bł. Julianny z Cornillon. Pod ich
wpływem bp Robert ustanowił w 1246 r. takie święto dla diecezji Liege. W 1252 r.
zostało ono rozszerzone na Germanię. W 1263 miał miejsce cud
eucharystyczny w Orvieto, gdy hostia w rękach wątpiącego w
transsubstancjację księdza zaczęła krwawić. W 1264 r. papież Urban IV bullą
Transiturus ustanowił to święto dla całego Kościoła. Uzasadniając przyczyny
wprowadzenia tego święta wskazał zadośćuczynienie za znieważanie Chrystusa w
Najświętszym Sakramencie, błędy heretyków oraz uczczenie pamiątki ustanowienia
Najświętszego Sakramentu, która w Wielki Czwartek nie może być uroczyście
obchodzona ze względu na powagę Wielkiego Tygodnia. Jednakże ze względu na
śmierć Urbana IV bulla ta nie została ogłoszona, a tym samym święto nie zostało
ustanowione. Uczynił to dopiero papież Jan XXII, który umieścił powyższą bullę w
Klementynach.
W Polsce po raz pierwszy wprowadził to święto bp Nanker w 1320 r. w diecezji
krakowskiej. W późnym średniowieczu i renesansie największym sanktuarium kultu
Bożego Ciała w Polsce był poznański kościół Bożego Ciała.
W Polsce obchody świętą wiążą się z procesją z Najświętszym Sakramentem po
ulicach parafii. Procesja zatrzymuje się kolejno przy czterech ołtarzach, przy
których czytane są fragmenty z każdej z Ewangelii związane tematycznie z
Eucharystią.
 |
kartka z kalendarza
